Cztery przyjaciółki wyruszają pod wodę, by odnaleźć i ułożyć kamyki na tajemniczych stopniach morza, spotykając po drodze niezwykłe morskie stworzenia i ucząc się odwagi oraz odpowiedzialności.
Mały wilczek Lutek zapisuje w notesie proste, codzienne gesty na rzecz lasu i zaraża nimi kolegów ze szkoły, którzy razem tworzą klasową Kartę Eko i uczą się dbać o swoje otoczenie.
Hania, niosąc koszyk do cioci przez las, spotyka wilka udającego smutek i musi polegać na swojej ostrożności, znakach z kredy i sprycie, by poradzić sobie z niebezpieczeństwem.
Strażniczka Lira wyrusza, by odnaleźć Pierwszy Kamień potrzebny do wzbudzenia śpiącego mostu, pokonując tajemnicze kręgi kamienne i próbując porozumieć się z istotami zamieszkującymi Zakluczoną Dolinę.
Kasia wędruje po mglistym torfowisku, stawiając kopczyki i tworząc prowizoryczne znaki, by pomóc innym odnaleźć drogę. Po drodze spotyka tajemniczą stróżkę Różę i uczy się słuchać i szanować miejsce.
Lisek Felek i jego przyjaciele próbują rozwikłać tajemnicę znikających ciastek, podążając za śladami i wskazówkami wśród mieszkańców wioski.
Młody Moko wyrusza, by naprawić Most Niebios, pokonując próby baobabu i otrzymując pomoc od duchów rzeki, ucząc się szacunku i odwagi podczas swojej podróży.
Marek odkrywa w nocnym ogrodzie tajemnicę czasu, spotykając Stróża Cieni, most utkany ze wspomnień i Strażniczkę Rytmu, które uczą go, że czas to nie tylko mierzenie chwil, lecz ich uważne przeżywanie.
Grupa dzieci z Klubu Książkowych Odkrywców wyrusza na poszukiwanie zagubionej zakładki, podążając za rysunkami i wskazówkami, które prowadzą do odkrycia, co naprawdę znaczy dzielenie się opowieściami.
Ola dołącza do nowej drużyny piłkarskiej i uczy się, jak współpracować, słuchać trenerki oraz zdobywać pewność siebie na treningach i podczas meczu.
Wiewiórka Lusia wraz z przyjaciółmi tworzy Zegar Wielkanocny ze skarbów lasu, by odnaleźć tajemniczy sygnał prowadzący do ukrytych czekoladowych jajek, ucząc się przy tym troski o przyrodę.
Dziesięcioletni Kuba odkrywa wspólny ogród osiedlowy, uczy się dbać o rośliny i wprowadza małe zmiany — jak własnoręcznie zrobiona etykieta — by szanować przestrzeń innych.
