Rozdział 1: Mała Julka i jej wielki strach
W pewnym małym miasteczku, w małym, przytulnym domku mieszkała Julka. Julka miała pięć lat i była bardzo dzielna. Lubiła rysować, bawić się w parku i chodzić na plac zabaw. Ale Julka miała też jedno malutkie zmartwienie. Bardzo bała się przegranej.
Pewnego dnia w przedszkolu pani ogłosiła, że odbędzie się konkurs plastyczny. Wszyscy będą rysować, a najlepszy obrazek zostanie nagrodzony. Julka uwielbiała malować, ale martwiła się, że jej rysunek nie będzie wystarczająco dobry.
„Co jeśli mój obrazek nie wygra?” – myślała Julka. „Co jeśli inni będą lepsi?” Te myśli nie dawały jej spokoju. Ale jej mama powiedziała: „Julko, najważniejsze to dobrze się bawić. Nie martw się o wygraną, tylko ciesz się rysowaniem.”
Rozdział 2: Kolorowa przygoda
Gdy nadszedł dzień konkursu, Julka postanowiła posłuchać rady mamy. Wzięła kredki i zaczęła rysować swój ulubiony obrazek – tęczowy krajobraz. Julka włożyła w niego całe serce. Kolory były jasne i wesołe, a ona sama czuła się szczęśliwa, siedząc pomiędzy koleżankami i kolegami.
Kiedy zakończyła swoje dzieło, przyjrzała się mu z dumą. „Może nie wygram, ale mój rysunek jest piękny, bo jest mój” – pomyślała z uśmiechem. Pani obejrzała wszystkie prace i powiedziała, że wszyscy byli naprawdę wspaniali.
Na koniec ogłoszono zwycięzcę, ale tym razem, choć to nie była Julka, nie była smutna. Była szczęśliwa, bo zauważyła, że wszyscy ją chwalili za piękne kolory. Dostała nawet wyróżnienie za najradośniejszy obrazek.
Rozdział 3: Odwaga Julki
Po konkursie Julka czuła się pewniej. Zrozumiała, że strach przed przegraną przestaje być taki straszny, kiedy ma się obok ludzi, którzy nas wspierają. Postanowiła, że od teraz zawsze będzie próbować, nawet jeśli się boi.
Następnego dnia w przedszkolu dzieci bawiły się w nowe gry. Była tam gra, której Julka nie znała. Na początku nie chciała się do niej przyłączyć, bo bała się, że coś zepsuje. Ale wspominając, jak fajnie było podczas konkursu, postanowiła spróbować.
Julka zaczęła grać z innymi dziećmi. Na początku szło jej średnio, ale im więcej próbowała, tym lepiej jej wychodziło. Wkrótce zapomniała o strachu i bawiła się równie dobrze jak inni.
Rozdział 4: Julka i jej nowi przyjaciele
Każdego dnia Julka stawała się coraz odważniejsza. Nauczyła się, że czasami warto próbować nowych rzeczy, nawet jeśli się boimy. Zyskała nowych przyjaciół, a jej dni były pełne uśmiechu i radości.
Mama Julki była z niej bardzo dumna. „Widzisz, Julko? Jesteś bardzo dzielna. Czasami wystarczy tylko spróbować, a reszta sama się ułoży” – powiedziała.
Julka nauczyła się, że strach to coś, co można pokonać, a każdy dzień jest okazją do odkrycia czegoś nowego. I tak każdego dnia stawiała czoła małym wyzwaniom, śmiejąc się, bawiąc i ucząc, że prawdziwa odwaga to nie brak strachu, ale jego pokonywanie.
I tak żyła Julka, zawsze gotowa na nowe przygody, z uśmiechem na twarzy i odwagą w sercu.
