Trwa ładowanie...

Opowieści o futurystycznym mieście 9-10 lat Interaktywna opowieść

Miasto, które słucha

Interaktywna opowieść science-fiction o 9-letniej dziewczynce, która w jasnej, przyszłościowej metropolii uczy się rozwiązywać drobne kłopoty prostymi sposobami, z pomocą przyjaznych technologii i sąsiadów.

Pobierz tę opowieść w formacie PDF

Idealne do dzielenia się lub drukowania tej opowieści!

Rozmiar tekstu:

Optymalizacja czytania dla dyslektyków

W tej interaktywnej opowieści to ty wybierasz, co dalej na każdym etapie: twoje decyzje wpływają na przebieg... i zakończenie przygody!

Bez reklam 3€ na miesiąc

Czy pragną Państwo nieprzerwanej lektury? Wesprzyjcie Oh My Tales, usuńcie wszystkie reklamy i korzystajcie z innych wliczonych korzyści już od 3€ miesięcznie.

Zobacz plany i ceny

Udostępnij

zgłoś problem z tą opowieścią

Co sądziliście o tej opowieści?

Podaj swoją opinię, przyznając ocenę tej opowieści w zależności od tego, co Ty i/lub Twoje dziecko o niej myśleliście. Z góry dziękujemy!

Stwórz magiczną i unikalną opowieść dla swojego dziecka!

Stwórz spersonalizowaną przygodę w zaledwie kilka minut, w której twoje dziecko staje się bohaterem. Z naszym ekskluzywnym narzędziem to łatwe, darmowe i zabawne!

Stworzyć opowieść

Do przeczytania następnie w Opowieści o futurystycznych miastach dla 9-10 lat

Mila, młoda antropomorficzna wydra o błyszczącym brązowym futrze i lśniących wąsikach, stoi na wygiętym metalowym moście, przednie łapy na poręczy, zafascynowana patrzy w niebo; ma turkusową kurtkę z kieszeniami i przezroczystą torbę z unoszącymi się wewnątrz miniaturowymi hologramami. Po lewej wisi żółty, sześcienny dron-kurier z neutralnym wyrazem i małą świecącą paczką, delikatnie migocząc, a nad miastem przecinają niebo trzy wąskie świetlne smugi (różowa, elektryczny błękit, mięta). W tle futurystyczna metropolia ze zakrzywionymi szklanymi wieżami, zielonymi dachami, kolorowymi neonami i zawieszonymi tramwajami magnetycznymi; pod mostem kanał odbija neony w rozbitych, błyszczących refleksach. To chwila odkrycia i zachwytu — Mila obserwuje tajemnicze świetlne smugi, gotowa do śledztwa.

Neonowa Metropolia i Trzy Dźwięki Przyszłości

Interaktywna opowieść

Dziesięcioletni chłopiec o kręconych czarnych włosach i brązowej skórze, z zdeterminowanym uśmiechem i dużymi ciekawymi oczami, w niebieskiej kurtce z metalowym odznaką w kształcie rampy trzyma małą papierową mapkę i maluje białą strzałkę na krawężniku; za nim stoi około 30-letnia listonoszka o krótkich brązowych włosach z czerwonym torbo‑wózkiem dostawczym, z ulgą spoglądająca na strzałkę i trzymająca rękę na wózku; około 75-letnia starsza pani z siwymi włosami związanymi w kok, z laską i zielonym szalikiem, uśmiecha się i czeka na prowizorycznej rampie, podczas gdy dzieci pomagają; mały asystujący robot około 50 cm, srebrna obudowa i migające zielone „oko”, oświetla drogę i podąża po prawej stronie grupy; sceneria: ulica futurystycznego modułowego miasta z wieżami ułożonymi jak kolorowe bloki, tarasami zielonymi, geometrycznymi mozaikami na chodniku i wiszącymi lampami rzucającymi miękkie pomarańczowo‑różowe światło oraz chłodne cienie pod metalowymi arkadami; scena: chłopiec prowadzi małą grupę przez zacienioną alejkę, która jest udostępniana — dzieci malują strzałki, do barierek przywiązane są odblaskowe wstążki, deski tworzą tymczasową rampę, atmosfera wzajemnej pomocy i nadziei o zmierzchu.

Miasto Cieni i trasa uśmiechu

Czytanie 10 min.

Chłopiec ok. 10 lat, okrągła twarz, krótkie blond włosy, uśmiechnięty i skupiony, trzyma śrubokręt i dokręca śrubę na drewnianym pomoście, ma znoszoną niebieską kurtkę i zielone nakolanniki; obok stoi kobieta‑pilotka ok. 30 lat, brązowe włosy w kucyku, lekki kask z naklejkami, uśmiechnięta i czujna, przy małej przezroczystej wahadłowc e zaparkowanej i prowadzącej dzieci; nieco z tyłu stoi dziewczynka ok. 7 lat z rudymi warkoczami, zachwycona, trzyma naprawionego latawca; miejsce: szeroki zielony dach z donicami, błyszczącymi panelami słonecznymi, okrągłymi lampami solarnymi i drewnianym pomostem łączącym dachy, w tle drapacze chmur z zielonymi elewacjami i wiszącymi kładkami; scena: wspólna naprawa pomostu, narzędzia na skrzyni, dzieci pomagają, wahadłowiec w wsparciu, miękkie późno popołudniowe światło; paleta: ciepłe pastele (błękit nieba, szałwiowa zieleń, miękki żółty, jasne drewno) z wyraźnym kontrastem postaci; styl: czyste linie, proste formy, płaskie cienie, minimalne tekstury, czytelne i ciepłe wyrazy twarzy.

Warsztat na dachu — naprawy pod chmurami

Czytanie 10 min.

Mały zegarobot Echo, ciekawy i łagodny, siedzi w dachu-ogrodzie; cylindryczne polerowane metalowe ciało, prostokątny ekran z kolorowymi liniami, drobne mechaniczne nóżki, życzliwe spojrzenie, lekki uśmiech i wyciągnięta

Echo i tajemnica kwiatowych dachów

Czytanie 7 min.

Dziesięcioletni chłopiec, radosny lecz skupiony, z rozczochranymi brązowymi włosami i brudnym zielonym t-shirtem, delikatnie prowadzi krople wody po przezroczystej folii do małego słoika u stóp; u jego lewej strony stoi uśmiechnięta, pomarszczona starsza kobieta (~70 lat) w lnianym fartuchu trzymająca koszyk z kompostem; z tyłu po prawej mechanik (~45 lat), krzepki, w okrągłych okularach i szarej ogrodniczce, naprawia metalowy filtr śrubokrętem; obok drzwi szklarni stoi dziewczynka (~9 lat) z warkoczami i niebieską kurtką, trzyma złożony plan i wskazuje zawór na rurze. Miejsce: zintegrowana szklarnia pod dużą, zazielenioną arkadą, zakrzywione przezroczyste ściany, rzędy glinianych donic, pnącza, postarzana drewniana ława i delikatne panele holograficzne jak liście. Scena pokazuje zbieranie kondensatu: drobne krople perłują na folii i spływają srebrzystymi nitkami do słoika, poranna mgła filtruje promienie słoneczne, atmosfera spokojna i wspólna. Styl: miękka akwarela z widoczną fakturą papieru, pastelowe, lekko nasycone kolory i kontrolowane rozbryzgi przy kroplach i liściach.

Łuki mgły i krople gwiazd

Czytanie 7 min.

Są trzy postaci: Maja (ok. 10 lat) — krótkie brązowe włosy, niebieska kurtka z panelami słonecznymi, trzyma holograficzny tablet, stoi po lewej i kroczy zdecydowanie; Nela (ok. 10 lat) — blond warkocz, praktyczna zielona torba, trzyma świecącą małą mapę nad prawą dłonią, jest w środku i patrzy skoncentrowana; Lila (ok. 9 lat) — rude kręcone włosy, żółty szalik, lekko podskakuje z podekscytowania wskazując w niebo, stoi po prawej z radosnym wyrazem twarzy. Miejsce: czysty, jasny narożnik futurystycznego miasta, szeroki chodnik z białych płyt, antenowe latarnie ze stali z neonowymi światłami niebiesko-zielonymi, szklane wieżowce z balkonami-ogrodami, srebrne drony w tle i ciemne wejście do kanału pod fluorescencyjnym szyldem „Stary Kanał Serwisowy”; kolorystyka wyraźna i kontrastowa, metaliczne refleksy, gładkie powierzchnie. Sytuacja: dziewczynki podążają za cienką, migoczącą niebiesko-zieloną linią świetlną wijącą się po ziemi i w powietrzu, prowadzącą do włazu kanału; idą w stronę włazu, z zainteresowaniem i współpracą, miękkie światło pada na ich twarze, kompozycja skupiona na linii świetlnej prowadzącej wzrok.

Trzy Dziewczynki i Migoczący Sygnał z Miasta Jutra

Interaktywna opowieść

Czterech chłopców: Piotrek (~11 lat) z krótkimi brązowymi włosami i piegami, uśmiechnięty, siedzi w nowoczesnym wózku inwalidzkim z niebieskim podświetleniem, trzyma drewnianą listwę z rozkładanej ławki; Kuba (~12) z blond potarganymi włosami i pomarańczową lekką kurtką z kapturem stoi po lewej, rozwija metalowy element ławki; Michał (~11) z czarnymi włosami i okrągłymi okularami w zielonym T-shircie przykuca po prawej, przykręca małą zawiasę; Tomek (~10) z kasztanowymi włosami i czapką do tyłu stoi skrajnie po prawej z rękami na biodrach, patrzy w dal. Miejsce: ogrodowy dach wieżowca nad morzem z jasnymi płytami i rabatami sukulentów oraz wysokich traw, zaokrąglone metalowe donice, szklane balustrady, w oddali szklane wieże i wiszące mosty, zachód słońca w odcieniach łososia–różu–pomarańczy, unoszące się lekko flagi-lampioniki. Sytuacja: chłopcy składują drewniano-metalową ławkę na dachu przy ciepłej, serdecznej atmosferze, lekki wiatr rozwiewa włosy i trawy, miękkie kolory, długie cienie, akwarelowe detale i kontrolowane rozpryski przy niebie i roślinach.

Przygody na dachu: tajemnicze spotkania

Czytanie 4 min.

Chłopiec w wieku 10 lat, o imieniu Kuba, z rozczochranymi brązowymi włosami i błyszczącymi z ciekawości oczami, trzyma w rękach małe, błyszczące urządzenie. Jego twarz wyraża zdumienie, z szerokim uśmiechem i lekko różowymi policzkami. Obok niego stoi jego ojciec, mężczyzna w wieku około 35 lat, z brązowymi włosami i okularami, uważnie obserwujący urządzenie, z wyrazem dumy i podziwu. Znajdują się w futurystycznym parku, otoczonym świecącymi drzewami z migoczącymi liśćmi, z polerowanymi metalowymi ławkami i przezroczystymi szklanymi ścieżkami, które odbijają jaskrawe kolory otaczających neonów. Główna sytuacja pokazuje Kubę odkrywającego tajemnicze urządzenie, oświetlone miękkim światłem futurystycznych latarni, podczas gdy wokół nich unoszą się hologramy, dodając magicznego akcentu do ich przygody.

Kuba i tajemnica neonowego miasta

Czytanie 4 min.

Są dwie główne postacie: Lena - 10-letnia dziewczynka z rudymi, kręconymi włosami, okrągłymi okularami i piegami, ubrana w niebieską koszulkę z motywami robotów i mały plecak wypełniony narzędziami, kucająca przy tajemniczej metalowej klapie, badająca panel świetlny; oraz Zosia - 10-letnia dziewczynka z warkoczami blond, błyszczącymi oczami i ciekawym uśmiechem, w zielonej sukience z liściastymi wzorami, trzymająca holotablet, stojąca obok Leny i zafascynowana otwartą klapą. Akcja rozgrywa się w futurystycznym tunelu z błyszczącymi ścianami i jaskrawymi kolorami, z przezroczystymi płytkami na podłodze, które odsłaniają migoczące światła poniżej, oraz dużymi metalowymi drzwiami ozdobionymi tajemniczymi symbolami na końcu. Główna sytuacja pokazuje, jak Lena i Zosia odkrywają sekretną klapę w podłodze, gotowe na niesamowitą przygodę, otoczone kolorowymi światłami i futurystycznymi wzorami na ścianach, podczas gdy ich robot towarzysz, Bobik, obserwuje je z błyszczącymi oczami, gotowy do towarzyszenia im w eksploracji.

Przygoda Leny i Zosi w Luminopolis

Czytanie 8 min.

Są trzy postacie: - Kacper: dziewięcioletni chłopiec z rozczochranymi brązowymi włosami i okrągłymi okularami. Ma na sobie niebieską koszulkę i czerwone szorty, trzyma w rękach tajemniczy świecący kamień, z ciekawością na niego patrząc. - Tomek: dziewięcioletni chłopiec z blond włosami i błyszczącymi oczami. Jest ubrany w koszulę w kratę i czarne spodnie, pochyla się do przodu, aby z entuzjazmem przyjrzeć się kamieniowi. - Michał: dziewięcioletni chłopiec z kasztanowymi włosami i uśmiechniętą twarzą. Ma na sobie zieloną bluzę z kapturem i dżinsy, stoi nieco z tyłu, trzymając tablet, na którym wyświetlają się migoczące hologramy. Akcja rozgrywa się w futurystycznym parku miasta Neolumina, gdzie drzewa o świecących liściach zmieniają kolor. W tle lśnią budynki ze szkła i metalu, a latające samochody delikatnie suną po niebieskim niebie. Podłoże pokryte jest błyszczącymi płytkami, które wydają się pulsować delikatną energią. Główna sytuacja pokazuje trzech przyjaciół odkrywających świecący kamień, zafascynowanych jego blaskiem, otoczonych technologiczną urodą swojego miasta, gotowych na niesamowitą przygodę.

Tajemnica świetlistego kamienia w Neoluminie

Czytanie 5 min.

Otrzymuj nowe opowieści w każdą niedzielę wieczorem!

Otrzymaj 7 ekscytujących i fascynujących opowieści, dostosowanych do wieku i gustów Twojego dziecka, każdej niedzieli o 17:00*. To jest darmowe i gwarantowane bez spamu!
*E-mail wysyłany o 17:00 czasu środkowoeuropejskiego (CET).

Nie lubimy też spamu. Dlatego nie będziemy wysyłać Ci nic poza opowieściami. Będziesz mógł się wypisać, kiedy tylko zechcesz.

Powiadomienie