Rozdział 1: Mała Ewa i wielki problem
W małym miasteczku, w którym mieszkała mała dziewczynka o imieniu Ewa, wszystko było kolorowe i radosne. Ewa miała sześć lat i uwielbiała bawić się na świeżym powietrzu. Lubiła zbierać kwiatki, biegać po parku i bawić się z przyjaciółmi. Ale pewnego dnia zauważyła coś, co ją zmartwiło.
„Co się dzieje?” – zapytała Ewa, kiedy zobaczyła pełno śmieci w parku. „Dlaczego wszędzie jest brudno?”
Ewa postanowiła dowiedzieć się więcej. Była bardzo ciekawska! Podeszła do swojej mamy i powiedziała: „Mamo, czemu w parku jest tyle śmieci? Jak możemy to zmienić?”
Mama uśmiechnęła się i odpowiedziała: „To bardzo ważne pytanie, Ewo. Każdy z nas może pomóc. Możemy zacząć od małych rzeczy!”
Ewa pomyślała sobie, że jeśli wszyscy pomogą, to park może znowu być piękny.
Rozdział 2: Plan działania
Ewa nie mogła przestać myśleć o parku. Postanowiła, że musi zrobić coś, aby poprawić sytuację. Wzięła kartkę papieru i zaczęła rysować. Rysowała kolorowe pudełka do segregacji śmieci, które mogłyby stanąć w różnych miejscach w parku.
„Zobacz, Mamo! Możemy zrobić miejsca na plastik, papier i szkło! Ludzie będą wiedzieć, gdzie wyrzucać śmieci!” – cieszyła się Ewa.
Mama spojrzała na rysunek i powiedziała: „To znakomity pomysł, Ewo! Możemy pokazać to innym. Może zorganizujemy małą akcję sprzątania?”
Ewa była podekscytowana! „Tak! Zróbmy plakat!” – zaproponowała.
Razem z mamą stworzyły plakat z napisem: „Sprzątamy park w sobotę! Przyjdźcie wszyscy i pomóżcie!”
Rozdział 3: Wszyscy w akcji
Nadeszła sobota, a Ewa była bardzo podekscytowana. Zabrała ze sobą worki na śmieci i swoje przyjaciółki, Basię i Zosię. Kiedy dotarły do parku, zobaczyły wielu sąsiadów, którzy przyszli pomóc.
„Cześć, Ewo!” – zawołała Basia. „Gotowa do sprzątania?”
„Tak! Zaczynamy!” – odpowiedziała Ewa z uśmiechem.
Każdy miał swoje zadanie. Ewa i jej przyjaciółki zbierały śmieci, a dorośli stawiali kolorowe pojemniki na odpady. Ewa pokazała wszystkim, jak segregować śmieci.
„Tutaj wrzucamy plastik! A tu papier!” – tłumaczyła Ewa. Wszyscy uważnie słuchali i pomagali.
W miarę jak sprzątali, park stawał się coraz piękniejszy. Ewa czuła się dumna, gdy widziała, jak wiele osób wspiera ich akcję. Dzieci zaczęły się bawić w czystym parku, a wszyscy byli radośni.
Rozdział 4: Sukces i radość
Po kilku godzinach pracy, park był czysty i pachniał świeżością. Ewa i jej przyjaciółki usiadły na trawie, zmęczone, ale szczęśliwe.
„Zobacz, jaki piękny nasz park!” – powiedziała Zosia.
„Tak! Wszystko dzięki nam!” – dodała Basia.
Mama Ewy przyniosła ciastka i lemoniadę dla wszystkich. „Jesteście wspaniali!” – powiedziała. „Dzięki wam park znów jest miejscem radości.”
Ewa poczuła się bardzo szczęśliwa. „Możemy to powtórzyć za miesiąc! Będziemy dbać o nasz park!”
Wszyscy się zgodzili.
„Tak, nie możemy zapominać o naszej planecie!” – zawołała Ewa.
Od tego dnia, Ewa stała się małą ekolożką. Zawsze pamiętała, jak ważne jest dbanie o środowisko i zachęcała innych do działania. Wszyscy w miasteczku zaczęli dbać o czystość, a park stał się miejscem, gdzie wszyscy chętnie spędzali czas.
I tak, dzięki Ewie i jej przyjaciołom, park stał się jaśniejszy, czystszy i pełen radości. Każdego dnia przypominali sobie, że małe czyny mogą prowadzić do wielkich zmian.
Ewa uśmiechnęła się, patrząc na czysty park. „Razem możemy zrobić wiele dobrego!” – pomyślała, a w sercu czuła radość i nadzieję na przyszłość.
