1. Dzień w niebie z panią pilotką Kasią
Słońce wschodzi nad lotniskiem. Samolot stoi spokojnie. W środku siedzi pani Kasia. Jest pilotką. Ma niebieski mundur i ciepły uśmiech. Lubi latać wysoko w niebie.
Pani Kasia mówi cicho do siebie: „Dziś znów zabiorę wszystkich w bezpieczną podróż!”
Najpierw Kasia sprawdza swój kapelusz i okulary. Potem wchodzi do kabiny. Tu wszystko jest kolorowe i pełne światełek. Są tu liczne guziki i duże koło sterowe.
„Najpierw sprawdzę wszystko dokładnie,” szepcze Kasia.
Dotyka guzika. Światełko świeci na zielono. „Działa!” mówi radośnie.
Naciska przełącznik. Słychać cichutkie „klik”.
„Teraz sprawdzam radio,” mówi Kasia.
„Halo, halo, wieża? Czy mnie słychać?” pyta.
Z głośnika odpowiada pan z wieży: „Słyszę cię, Kasiu! Dzień dobry!”
Pani Kasia się uśmiecha. „Dzień dobry, panie z wieży! Dziś polecę z dziećmi i ich rodzinami.”
Pan z wieży mówi: „Wszystko gotowe. Miłego lotu!”
Pani Kasia jeszcze raz patrzy na kolorowe wskaźniki. Wskazówki pokazują, że wszystko działa dobrze.
2. Czas na przygotowania
Do samolotu wchodzą dzieci z rodzicami. Pani Kasia wita wszystkich: „Witajcie na pokładzie! Zaraz polecimy w niebo!”
Dzieci mają szeroko otwarte oczy. Wszystko jest nowe i ciekawe.
Pani Kasia mówi: „Zanim wystartujemy, trzeba się przygotować. Bezpieczeństwo jest ważne. Proszę, zapnijcie pasy.”
Rodzice pomagają dzieciom. Wszyscy zapinają pasy.
„Czy pas nie jest za luźny?” pyta Kasia.
Mała Zosia kiwa głową: „Już dobrze, pani Kasiu!”
Pani Kasia sprawdza jeszcze raz, czy drzwi są zamknięte. Każde okno dokładnie ogląda. Wszystko jest gotowe.
„Dziękuję za współpracę!” mówi Kasia.
Dzieci klaszczą. Są gotowe do przygody.
3. Start i podniebna przygoda
Pani Kasia patrzy na niebo. Jest błękitne, a na niebie tańczą małe chmurki.
„Wszystko gotowe! Czas na start!” mówi Kasia.
Wszyscy milkną. Samolot zaczyna powoli się poruszać.
Pani Kasia delikatnie kręci kołem. Samolot jedzie po ziemi. Potem unosi się lekko w powietrze.
„Już lecimy!” woła Kasia.
Dzieci patrzą przez okno. Widzą domki jak małe klocki, samochody jak mróweczki. „Ale wysoko!” śmieje się Franek.
Pani Kasia opowiada przez mikrofon: „Lecimy w chmurach. Samolot jest bardzo bezpieczny. Działa, bo wszyscy razem współpracujemy. Ja pilotuję, wy siedzicie spokojnie. Razem tworzymy załogę!”
Dzieci machają do pani Kasi.
Mała Zosia pyta: „A jak to jest być pilotką?”
Pani Kasia śmieje się: „To bardzo fajne! Trzeba dużo się uczyć. Ale najważniejsze to dbać o innych. Słucham mojej załogi i pasażerów. Wspólnie dbamy o bezpieczeństwo.”
Dzieci są dumne, że pomagają. Siedzą grzecznie i patrzą przez okno.
Pani Kasia sprawdza guziki jeszcze raz. Wszystkie są na zielono.
4. Lądowanie i podziękowania
Po chwili pani Kasia zapowiada: „Zaraz wylądujemy. Od razu po przyziemieniu proszę nie odpinać pasów. Poczekajcie na mój sygnał.”
Samolot powoli opada. Koła dotykają ziemi. Czuć lekkie drżenie, ale wszystko jest spokojne.
„Jesteśmy na ziemi!” mówi Kasia cicho.
Dzieci klaszczą i wołają: „Hurra!”
Pani Kasia szepcze do mikrofonu: „Dziękuję wam wszystkim. Dzięki wam lot był bezpieczny i wesoły. Dziękuję za współpracę.”
Dzieci i rodzice uśmiechają się szeroko.
Na końcu pani Kasia chodzi po samolocie i każdemu mówi: „Dziękuję, że byliście moją załogą.”
Wieczorem pani Kasia zamyka samolot. Przez okno patrzy w niebo.
„Dobranoc, niebo. Dobranoc, chmurki. Dobranoc, załogo,” szepcze cicho.
Samolot zasypia. A dzieci śnią o niebie, samolotach i ciepłych słowach pani Kasi.
