Rozdział 1
Pewnego dnia mały wilczek o imieniu Lutek obudził się wcześnie. Słońce świeciło jasno, a Lutek czuł, że to idealny dzień na przygodę. Wyskoczył z norki i pobiegł do swojego przyjaciela, jeżyka Jasia.
„Cześć, Jasiu!” zawołał Lutek. „Chodźmy do rezerwatu! Chcę zobaczyć, jak możemy pomóc naszej przyrodzie.”
Jaś uśmiechnął się i powiedział: „To świetny pomysł, Lutku! Razem możemy zrobić coś dobrego.”
Obaj ruszyli w stronę rezerwatu, skacząc przez polanki i strumyki. W drodze spotkali zająca, Zosię.
„Dokąd biegniecie?” zapytała Zosia.
„Idziemy do rezerwatu, żeby dowiedzieć się, jak pomóc przyrodzie,” odpowiedział Jaś. „Chcesz się do nas dołączyć?”
„Oczywiście!” zawołała Zosia. „Im więcej nas, tym lepiej!”
Rozdział 2
Kiedy dotarli do rezerwatu, zauważyli, że niektóre drzewa były chore, a strumień był mniej czysty niż zwykle. Lutek, Jaś i Zosia spojrzeli na siebie z troską w oczach.
„Co możemy zrobić, żeby pomóc?” zapytał Lutek.
„Możemy zacząć od posprzątania ścieżek,” zaproponowała Zosia. „Wtedy nasze miejsce będzie czystsze.”
Wszyscy zgodnie zaczęli zbierać śmieci. Lutek zbierał papierki, Jaś wciągał do worka plastikowe butelki, a Zosia zbierała puszki. Kiedy skończyli, rezerwat wyglądał już lepiej.
„Mamy jeszcze jedno zadanie,” powiedział Jaś. „Musimy posadzić nowe drzewka, żeby zastąpić chore.”
Lutek, Jaś i Zosia starannie posadzili małe sadzonki, podlewając je wodą ze strumienia. Pracowali razem, śmiejąc się i bawiąc.
Rozdział 3
Kilka dni później wrócili do rezerwatu. Wszystko wyglądało piękniej. Sadzonki zaczęły rosnąć, a strumień płynął czysto.
„Nasza praca się opłaciła!” powiedział Lutek z dumą.
„Zrobiliśmy coś dobrego dla naszej ziemi,” dodała Zosia. „Teraz wszyscy możemy się cieszyć pięknem tego miejsca.”
„To też dobra lekcja,” powiedział Jaś. „Razem możemy dużo zmienić. Dbając o przyrodę, dbamy o siebie.”
Lutek uśmiechnął się szeroko. Był szczęśliwy, że zrozumiał, jak ważna jest troska o przyrodę. Wszyscy przyjaciele postanowili co tydzień odwiedzać rezerwat, żeby sprawdzać, jak rosną ich drzewka i jak zmienia się ich mały świat.
I tak Lutek, Jaś i Zosia żyli szczęśliwie, zawsze pamiętając, jak ważne jest dbanie o naszą planetę. I wszyscy byli z tego powodu bardzo dumni.
