Rozdział 1
Była sobie mała dziewczynka imieniem Zosia. Miała trzy latka i zawsze nosiła czerwony płaszczyk. Zosia uwielbiała chodzić do lasu, który był pełen pięknych drzew i kolorowych kwiatów. Pewnego dnia, postanowiła wybrać się na spacer.
"Zaraz wracam, mamusiu!" - krzyknęła Zosia, wędrując w stronę lasu. W lesie słońce świeciło jasno, a ptaki śpiewały radośnie. Zosia zbierała kolorowe liście i skakała z radości.
Nagle usłyszała dziwne dźwięki. "Mmm, co to może być?" - pomyślała. W tym momencie z krzaków wyskoczył wielki, zły wilk. "Cześć, mała dziewczynko! Co robisz w moim lesie?" - zapytał wilk, z uśmiechem, który wcale nie był miły.
Zosia nie przestraszyła się. "Idę na spacer i zbieram liście. A ty, wilku, co tu robisz?" - odpowiedziała dzielnie.
Rozdział 2
Wilk zachichotał. "Ja? Czekam na kogoś, kogo mogę zjeść!" - powiedział, zbliżając się do Zosi. Ale Zosia nie dała się zastraszyć. "Nie możesz mnie zjeść, bo jestem zbyt mała! Musisz znaleźć kogoś większego!" - powiedziała.
Wilk, zaskoczony odpowiedzią Zosi, pomyślał, że może spróbować jej przekonać. "Może powiesz mi, gdzie są inne dzieci?" - zapytał. "Nie powiem ci, bo nie jesteś miły!" - odpowiedziała Zosia z uśmiechem.
Wilk był zdumiony. "Dlaczego jesteś taka odważna?" - zapytał. Zosia odpowiedziała: "Bo wiem, że dobro zawsze pokona zło!"
Rozdział 3
Wtedy wilk poczuł coś dziwnego w sercu. Zrozumiał, że bycie złym nie przynosi radości. "Może mogę być grzeczny?" - zapytał z nadzieją. Zosia uśmiechnęła się szeroko. "Oczywiście! Możesz zostać moim przyjacielem!"
Wilk był szczęśliwy. "Zrobię to! Od teraz będę dobrym wilkiem!" - obiecał. Zosia i wilk zaczęli bawić się razem, zbierając liście i biegając po lesie.
Zosia nauczyła wilka, jak być miłym i pomocnym. A wilk, w zamian, obiecał chronić Zosię w lesie. I tak, dzięki odwadze małej dziewczynki, zły wilk stał się dobrym wilkiem.
I wszyscy żyli długo i szczęśliwie w kolorowym lesie.
Morał tej historii jest prosty: nigdy nie rezygnuj z odwagi i zawsze wierzyć w dobro!
