Król Kruk i jego przyjaciel Zajączek
Pewnego słonecznego dnia w lesie mieszkał kruk o imieniu Krukus. Był czarny jak węgorz i zawsze nosił na sobie uśmiech. Krukus miał przyjaciela, małego zajączka o imieniu Zajączek. Zajączek był szary, jak chmurki na niebie.
„Cześć, Krukusie!” – zawołał Zajączek. „Czy chcesz się bawić?”
„Cześć, Zajączku! Tak, chcę!” – odpowiedział Krukus.
Zajączek skakał wesoło. „Zróbmy wyścig! Kto pierwszy dotrze do starego dębu, ten wygrywa!”
„Dobrze!” – zgodził się Krukus, rozkładając swoje piękne skrzydła.
I tak zaczęli biec. Zajączek skakał, a Krukus frunął nad nim.
„Jestem szybszy!” – krzyczał Zajączek.
„Ale ja mam skrzydła!” – odpowiedział Krukus, śmiejąc się.
Gdy dotarli do dębu, obaj byli zmęczeni, ale szczęśliwi. „Razem jesteśmy najszybsi!” – powiedział Zajączek.
„Tak! Przyjaźń jest najważniejsza!” – dodał Krukus.
I tak Krukus i Zajączek nauczyli się, że wspólne chwile są najcenniejsze.
Morał: Przyjaźń sprawia, że jesteśmy silniejsi!
