Mały wilczek idzie do parku. Jest jesień. Wilczek patrzy na drzewa. Liście są żółte. Liście są czerwone. Liście spadają na ziemię.
– O, liść! – mówi wilczek. – Liść spadł!
Wilczek bierze liść do łapki. Liść jest miękki. Liść jest kolorowy. Wilczek uśmiecha się.
Wilczek idzie dalej. Pada deszcz. Kropelki spadają na nosek wilczka. Kap, kap, kap. Wilczek śmieje się.
– Mama, patrz! – woła wilczek.
Mama jest blisko. Mama się uśmiecha.
– Widzisz, wilczku? To jesień – mówi mama.
Wilczek patrzy na kasztany. Kasztan jest brązowy. Kasztan jest błyszczący. Wilczek dotyka kasztana.
– Lubię kasztany! – mówi wilczek.
Wilczek zbiera liście. Liść żółty. Liść czerwony. Liść brązowy.
Wilczek słyszy szum wiatru. Szszsz… Liście tańczą na wietrze. Wilczek tańczy razem z liśćmi.
Mama bierze wilczka za łapkę. Idą razem po parku. Wilczek czuje się bezpiecznie. Wilczek czuje się szczęśliwy.
– Jesień jest piękna – mówi wilczek.
Mama przytula wilczka. Wilczek zamyka oczka. Jest ciepło. Jest miło. Razem z mamą, wszystko jest dobrze.
Jesień to czas kolorów. Jesień to czas spacerów. Wilczek bardzo lubi jesień.
