W małym, kolorowym lesie mieszkała sympatyczna marmotka o imieniu Maja. Maja miała mięciutkie, brązowe futro i zawsze uśmiechniętą buzię. Pewnego słonecznego dnia Maja postanowiła wybrać się na spacer. „Chcę zobaczyć piękne kwiaty!” – powiedziała radośnie.
Maja biegała po lesie, skacząc z radości. Spotkała małego motylka, który fruwał wokół. „Cześć, motylku! Chcesz ze mną iść?” – zapytała. Motylek skinął głową i razem wyruszyli w przygodę.
Wkrótce Maja zauważyła, że droga zniknęła w gęstym lesie. „Gdzie jest ścieżka?” – zmartwiła się. Motylek powiedział: „Nie martw się, Maju! Spójrz w górę!” Maja spojrzała i zobaczyła, jak promienie słońca świecą przez liście. „Słońce pokaże nam drogę!” – zawołała Maja.
Podążali za światłem, a wkrótce znów znaleźli ścieżkę. „Dziękuję, motylku! Jesteś wspaniały!” – powiedziała Maja. Razem dotarli do pięknych kwiatów, które rosły na polanie. „Jest tu tak pięknie!” – zawołała z radością.
Morał tej historii jest taki: nigdy się nie poddawaj, a przyjaciele zawsze pomogą ci znaleźć drogę.
