Dawno, dawno temu, w sercu zielonej dżungli, mieszkała Amina. Amina była mądrą i odważną młodą kobietą. Pewnego dnia wioska Aminy zasmuciła się, bo rzeka, która dawała wodę, wyschła. Amina postanowiła pomóc.
„Muszę znaleźć źródło rzeki!” — powiedziała Amina. I wyruszyła w podróż. W dżungli spotkała mądrego żółwia. Żółw uśmiechnął się powoli i powiedział: „Amino, dżungla ma wiele tajemnic. Słuchaj dżungli, a ona cię poprowadzi.”
Amina kroczyła przez dżunglę. Ptaki śpiewały, liście szumiały. Amina słuchała. Wkrótce dotarła do wielkiej skały. Amina zatrzymała się i poczuła wiatr na twarzy. „Skała mówi. Muszę jej posłuchać,” pomyślała.
Skała szepnęła: „Amino, za mną kryje się sekret rzeki.” Amina spojrzała za skałę i zobaczyła mały strumyk. Strumyk był spragniony, więc Amina dała mu wodę z jej bukłaka. Strumyk zaczynał rosnąć i tańczyć.
„Dziękuję, Amino,” powiedział strumyk. „Teraz mogę wrócić do wioski.” Amina uśmiechnęła się. „Razem jesteśmy silni,” powiedziała. I tak, strumyk płynął do wioski, a wszyscy byli szczęśliwi.
Amina wróciła do domu z sercem pełnym radości. Jej mądrość i odwaga uratowały wioskę. Dżungla była znów pełna życia. Amina nauczyła się, że słuchając innych i pomagając, można dokonać wielkich rzeczy.
I tak, w sercu dżungli, Amina znalazła nie tylko wodę, ale i przyjaźń.
