W pewnej zielonej dżungli mieszkał mały krokodyl. Krokodyl miał długą, zieloną skórę i uśmiechnięte oczy. Każdego dnia bawił się w wodzie, pluskał się i skakał. Lubił pływać z rybkami i bawić się z żabami.
"Płyńmy razem!" mówił krokodyl. "Woda jest miła i zimna!" Rybki i żaby zawsze się zgadzały. Krokodyl był szczęśliwy.
Pewnego dnia, kiedy słońce świeciło jasno, krokodyl postanowił poszukać przygód. "Chcę zobaczyć, co jest za rzeką!" powiedział z ekscytacją. Wszedł do wody i popłynął. Woda była radosna i śpiewała.
Gdy dotarł na drugi brzeg, zobaczył coś niezwykłego. To była tęcza! "Wow! Tęcza!" zawołał krokodyl. Tęcza była piękna i kolorowa. Krokodyl chciał dotknąć tęczy. "Czy jesteś magiczna?" zapytał.
"Nawet nie wiesz, jak bardzo!" odpowiedziała tęcza. "Jeśli masz odwagę, możesz znaleźć skarb!"
Krokodyl pomyślał. "Mam odwagę! Jak mogę znaleźć skarb?"
"Musisz przejść przez las i spotkać przyjaciół," powiedziała tęcza. Krokodyl ruszył w drogę. W lesie spotkał małego ptaszka.
"Cześć, ptaszku! Chcesz iść ze mną?" zapytał krokodyl.
"Tak, chętnie!" odpowiedział ptaszek. Razem szli dalej. Spotkali żabę i małego królika. "Chcecie do nas dołączyć?" zapytał krokodyl.
"Tak!" wszyscy zgodzili się.
Wspólnie szli przez las, śmiejąc się i bawiąc. Wreszcie dotarli do pięknej polany. Na polanie był wielki, błyszczący skarb – złote serca.
"To jest nasz skarb!" krzyknął krokodyl. "Jest piękny!"
"Tak, ale najważniejsze jest to, że mamy siebie!" powiedział ptaszek. "Przyjaźń to najcenniejszy skarb!"
Krokodyl uśmiechnął się. "Macie rację! Przyjaźń jest najważniejsza."
I tak, krokodyl, ptaszek, żaba i królik wrócili do dżungli, szczęśliwi i pełni radości. Każdego dnia bawili się razem, wiedząc, że przyjaźń to najpiękniejszy skarb na świecie.
