W lesie mieszkał mały jeżyk. Jeżyk lubił jesień. Liście na drzewach zmieniały kolory. Były czerwone, żółte i pomarańczowe.
– Spójrz, jakie piękne liście! – mówił jeżyk. – Chodź, zobaczymy je razem!
Jeżyk biegał po lesie. Skakał przez liście. Szeleszczą pod jego małymi łapkami.
– Chodź, wąchaj! – wołał jeżyk. – Pachnie świeżym powietrzem!
W lesie były też kasztany. Jeżyk znalazł jeden dużą.
– O, jaki piękny kasztan! – cieszył się jeżyk. – Zbierzę je!
Jeżyk zbierał kasztany i liście. Widział też wiewiórkę.
– Cześć, wiewióreczko! – zawołał jeżyk. – Co robisz?
– Zbieram orzechy! – odpowiedziała wiewiórka. – Chcesz pomóc?
Jeżyk i wiewiórka zbierali razem. Było wesoło.
– Jesień jest piękna! – mówił jeżyk. – Uwielbiam tę porę roku!
I tak jeżyk i wiewiórka cieszyli się jesienią w lesie.
