Pani Ola siedzi w swoim statku kosmicznym. Statek jest biały i czysty. W środku jest cicho. Pani Ola patrzy przez okno. Za oknem jest ciemno, widać dużo gwiazd. Każda gwiazda świeci jak mała lampka. Statek płynie powoli przez kosmos.
„Dzień dobry, gwiazdo!” – mówi pani Ola. Gwiazda błyska mocniej. Pani Ola się uśmiecha. Lubi gwiazdy. Są piękne.
Pani Ola patrzy na wielki ekran. Widzi duży, kolorowy guzik. Guzik jest zielony. Gdy dotyka go palcem, statek mówi: „Wszystko działa. Lecimy dalej.” Pani Ola czuje się spokojnie. Lubi, gdy statek działa dobrze.
Obok pani Oli stoi miś. To pluszowy miś. Miś jest miękki. Pani Ola przytula misia. „Mam cię, misiu” – szepcze. Razem patrzą na gwiazdy.
Nagle statek trochę się zatrzymuje. Słychać delikatny dźwięk. Pani Ola nie boi się. Spokojnie mówi: „Zaraz sprawdzę.” Wstaje i dotyka drugi guzik. Statek mówi: „Już dobrze. Możesz lecieć.” Pani Ola wraca na fotel. Miś jest cały czas przy niej.
Za oknem pojawia się kolorowa planeta. Pani Ola widzi błękit, zieleń i pomarańczowe plamy. „Jaka piękna planeta” – mówi. Miś kiwa głową.
Pani Ola zapamiętuje widok. Chwilę później zamyka oczy. Odpoczywa. Miś leży obok niej. W statku jest ciepło i bezpiecznie.
W kosmosie można być odważnym i miłym jednocześnie.
