Poduszeczka leży na miękkim łóżku, gotowa na spokojny wieczór. Cichutko oddycha, wciąga powietrze noskiem: wdech… i powolny wydech. „Lubię oddychać spokojnie,” mówi Poduszeczka cichutko. W pokoju jest cicho i miło. Na ścianie tańczy światło lampki nocnej.
Obok Poduszeczki leży mały, miękki Kocyk. „Chcesz się razem zrelaksować?” pyta Kocyk. Poduszeczka się uśmiecha i mówi: „Tak, bardzo chcę!” Poduszeczka i Kocyk robią razem głęboki wdech, potem spokojny wydech. „Jest nam dobrze,” szepcze Kocyk.
Poduszeczka rozciąga się jak kotek. Delikatnie unosi rogi w górę i w dół, bardzo powoli. „To jest miłe. Czuję się lekka jak piórko,” mówi Poduszeczka. Czuje, jak jej brzuszek rośnie przy wdechu, a potem znów maleje.
Kocyk i Poduszeczka zamykają oczy. Słyszą ciepły wiatr za oknem i cichutkie tykanie zegarka. Oddychają razem powoli, głęboko i spokojnie. Wszędzie jest miękko, ciepło i bezpiecznie.
Poduszeczka i Kocyk czują, jak przychodzi sen. Oddychają, relaksują się i chcą spać spokojnie do rana.
Zawsze warto oddychać powoli i cicho, wtedy łatwiej zasnąć i śnić kolorowe sny.
