Rozdział 1: Tajemnicza łódź pod wodą
Był słoneczny dzień. Cztery dziewczynki bawiły się nad brzegiem morza. Miały na imię: Ola, Zosia, Maja i Ania. Wszystkie miały prawie trzy latka i bardzo kochały ocean.
Ola nagle zawołała:
– Chodźcie tu! Coś znalazłam!
Dziewczynki pobiegły do Oli. Tam, w płytkiej wodzie, zobaczyły wielką, starą łódź. Była cała pokryta muszelkami i algami.
– Jaka piękna łódka! – szepnęła Zosia.
– Może tam są skarby? – zapytała Maja z szerokimi oczami.
Dziewczynki spojrzały na siebie. Czuły odwagę w małych serduszkach. Wiedziały, że muszą być razem i sobie pomagać.
Ola powiedziała:
– Chodźmy! Zobaczmy, co kryje ta łódka!
Trzymając się za ręce, weszły delikatnie do wody. Woda była chłodna, ale dziewczynki były dzielne.
Ania powiedziała:
– Nie bójcie się, razem damy radę!
Kroczek po kroczku podeszły do łódki. Z bliska widziały, że w łódce jest małe okienko.
– Zajrzyjmy do środka! – zaproponowała Maja.
Rozdział 2: Skarby i zagadki oceanu
Dziewczynki ostrożnie zaglądały przez okienko. W łódce było ciemno, ale przez szczeliny wpadało trochę światła. W środku świeciły kolorowe kamyczki.
– Ojej! Patrzcie, jakie piękne! – szepnęła Ola.
Zosia dotknęła drzwi łódki. Drzwi otworzyły się z lekkim skrzypieniem. Dziewczynki weszły do środka. Tam zobaczyły stary kuferek.
– Może w nim jest zagadka? – zapytała Ania.
Maja powiedziała:
– Otwórzmy go razem!
Razem podniosły wieczko. W środku leżał list i dwa błyszczące koraliki.
Ola przeczytała list:
– Kto znajdzie ten kufer, niech szuka dalej. Skarb oceanu czeka pod wielką muszlą!
Dziewczynki się roześmiały.
– Szukamy dalej! – powiedziała Zosia.
Z powrotem wyszły z łódki i zaczęły rozglądać się po dnie morza. Zobaczyły dużą, białą muszlę.
– To ta muszla! – krzyknęła Ania.
Dziewczynki podeszły. Muszla była ciężka, ale razem ją uniosły. Pod muszlą leżał malutki woreczek z błękitnymi kamyczkami i kolejne małe serduszko z muszelek.
– Wspaniały skarb! – powiedziała Maja.
Nagle z muszli wyszła mała, wesoła rybka.
– Dziękuję wam, dziewczynki! Szukałam tych kamyczków dla mojej rodziny!
Dziewczynki się uśmiechnęły.
– Możemy ci pomóc! – powiedziały razem.
Pomogły rybce zebrać kamyczki. Rybka była bardzo szczęśliwa.
– Jesteście dzielne i mądre! – ucieszyła się rybka. – Teraz ocean będzie się do was uśmiechał!
Rozdział 3: Powrót z przygodą
Dziewczynki pożegnały się z rybką.
– Do zobaczenia, rybko! – powiedziała Zosia.
Wróciły na brzeg. Każda z nich miała w ręku po jednym kolorowym kamyczku i muszelkowe serduszko.
– Jaka to była przygoda! – powiedziała Ola.
– Byłyśmy odważne – dodała Maja.
– Pomogłyśmy rybce – ucieszyła się Ania.
– I znalazłyśmy skarb! – zaśmiała się Zosia.
Dziewczynki przytuliły się do siebie. Były szczęśliwe, że razem mogą odkrywać tajemnice oceanu.
Od tej pory codziennie patrzyły na swoje skarby i pamiętały, że razem mogą wszystko. Ocean szeptał im do ucha:
– Jesteście prawdziwymi odkrywczyniami przygód!
Dziewczynki śmiały się, machały do fal i cieszyły się każdym dniem nad morzem.
I już zawsze wiedziały, że odwaga, mądrość i przyjaźń to największe skarby na świecie.
