Mały króliczek budzi się. W nosie czuć świeży wiatr. W tle śpiew ptaków. "Cześć, wiosno!" mówi króliczek cicho.
Skacze hop. Trawa jest miękka. Klap-klap, łapki dotykają ziemi. Króliczek patrzy. Widzi zielone listki. Widzi małe kwiatki. Kwiatki pachną słodko. Mmm.
Spotyka żabkę przy kałuży. "Cześć," mówi króliczek. "Cześć," rechocze żabka. Plusk! Woda chlup. Króliczek kiwa nosem. Czuje kroplę. Zimna i miła.
Idzie dalej. Słyszy bzyczenie pszczół. Bzz, bzz. Pszczoły pracują. Króliczek siedzi i patrzy. Smakuje powietrze. Jest ciepłe. Robi "ach". Liście szeleszczą. Szsz.
Mały króliczek znajduje marchewkę pod liściem. Bierze kęs. Chrup, chrup. Słodkie i soczyste. Uśmiecha się. Czuje radość.
Wieczór przychodzi powoli. Niebo robi się różowe. Ptaszki śpiewają jeszcze raz. Króliczek siada na małym pagórku. Ogląda świat. Czuje spokój. Ciepło w brzuszku. Nogi są zmęczone. Zamknie oczy. Śni o jutrze.
Wszystko jest bezpieczne. Wiosna daje zapach, dźwięk i dotyk. Mały króliczek zasypia cicho. Toc-toc, sen przychodzi powoli.
Morał: Wiosna uczy nas patrzeć, słuchać i cieszyć się drobnymi rzeczami.
