W pięknym parku, gdzie kwiaty pachniały słodko, mieszkała mała Zosia. Zosia miała dzisiaj urodziny. Była bardzo podekscytowana, ale trochę się bała. „A co, jeśli nikt o mnie nie pamięta?” - myślała.
Zosia spojrzała na swoje ulubione zabawki. Mały miś z uśmiechem spoglądał na nią. „Nie martw się, Zosiu! Będzie dobrze!” - powiedział miś. Zosia uśmiechnęła się, mimo że smutek wciąż ją trzymał.
Słońce świeciło jasno, a w parku biegały jej koleżanki: Kasia i Ania. Obie miały kolorowe balony w rączkach. „Cześć, Zosiu!” - zawołały radośnie. „Przyjdź z nami do gry!”
Zosia poszła za nimi, ale wciąż miała w sercu mały niepokój. Bawiły się w chowanego, skakały przez kałuże, a nawet ścigały się wokół drzew. Zosia śmiała się głośno, a jej serce robiło się coraz lżejsze.
Nagle, Kasia powiedziała: „Zosiu, chodźmy do miejsca niespodzianki!” Zosia była bardzo ciekawa. Biegły razem, a Kasia i Ania szeptały między sobą.
Kiedy dotarły na miejsce, w oczach Zosi pojawiły się wielkie zdziwione oczy. Wszyscy jej przyjaciele czekali tam z tortem urodzinowym! Wszyscy krzyczeli: „Szczęśliwych urodzin, Zosiu!”
Zosia była bardzo szczęśliwa. „Dziękuję!” - zawołała. Przyjaciółki przytuliły ją mocno. Wszyscy razem zaczęli świętować, tańczyć i cieszyć się chwilą. Każdy kęs tortu był pełen radości, a śmiech niósł się daleko.
„To były najlepsze urodziny!” - pomyślała Zosia, czując się kochana i szczęśliwa. Urodziny pełne przyjaciół, śmiechu i miłości!
