Mama mówi: „Jest wieczór, dzieci. Czas spać.”
Zosia mówi: „Boje się ciemności.”
Tomek mówi: „Ja też się boję, gdy jest ciemno.”
Ola pyta: „Czy też się boisz, Antosiu?”
Antoś kiwa głową i mówi: „Tak, ciemność jest duża.”
Mama siada blisko. „To nic złego bać się ciemności,” mówi ciepło.
Zosia przytula misia. „Misiu, czy boisz się ciemności?”
Mama mówi: „Misia nie boi się, bo ma lampkę nocną.”
Tomek patrzy na lampkę. Lampka świeci miękkim światłem.
„Czy możemy zapalić lampkę?” pyta Tomek.
„Tak, kochanie,” mówi mama.
Ola naciska guziczek. Lampka świeci.
„O, jest jasno!” cieszy się Ola.
Antoś bierze latarkę. „Latarka świeci!” mówi radośnie.
„Chcesz potrzymać latarkę?” pyta Ola.
„Tak!” odpowiada Antoś i świeci na ścianę.
Zosia patrzy na cienie. „Cienie są miękkie. Cienie nie są straszne,” mówi Zosia.
Tomek głaszcze Zosię po ramieniu.
Mama mówi: „Zawsze możecie mi powiedzieć, jeśli się boicie.”
Ola mówi: „Ciemność nie jest taka zła, gdy świeci lampka.”
Antoś dodaje: „Gdy jesteśmy razem, jest bezpiecznie.”
Mama mówi: „Jestem tu z wami. Kocham was.”
Dzieci uśmiechają się.
Zasypiają spokojnie, przy lampce i z mamą blisko.
