W przedszkolu były cztery dziewczynki: Ania, Kasia, Jola i Maja. Każda z nich miała swoje ulubione zabawy, ale była jedna rzecz, którą wszystkie się bały. To był ciemny kącik w sali.
– Boję się ciemności! – powiedziała Ania.
– Ja też! – odpowiedziała Kasia.
– Co możemy zrobić? – zapytała Jola.
Maja miała pomysł. – Może przeczytamy książki o odważnych postaciach? One mogą nam pomóc!
Dziewczynki usiadły na dywanie. Maja przyniosła kolorową książkę. Otworzyła ją i zaczęły czytać. W opowieści była mała myszka, która pokonała swoje lęki.
– Myszka przeszła przez ciemny tunel! – krzyknęła Jola. – I znalazła wiele przyjaciół!
– Tak! Przyjaciele mieli lampiony! – dodała Kasia. – Lampiony świeciły w ciemności!
Ania była ciekawa. – Czy my też możemy mieć lampiony?
Dziewczynki postanowiły zrobić lampiony z papieru. Wzięły kolorowe kartki i nożyczki. Śmiały się i bawiły. Lampiony były piękne!
– Teraz nie boimy się ciemności! – powiedziała Maja, trzymając lampion.
Kiedy nastała noc, dziewczynki zapaliły swoje lampiony. Ciemny kącik w sali już nie wyglądał strasznie.
– Spójrzcie! Ciemność jest jak przytulny koc! – powiedziała Jola.
– Tak! I my jesteśmy odważne! – dodała Kasia.
Ania uśmiechnęła się. – Ciemność jest fajna!
Dziewczynki trzymały swoje lampiony i bawiły się w kąciku. Ciemność stała się bezpieczna.
– Dziękujemy, myszko! – powiedziały razem.
Slowka o przyjaźni i odwadze na zawsze zostaną w ich sercach.
