W małym miasteczku mieszkał chłopiec o imieniu Jaś. Jaś miał przyjaciółkę, Katię, i przyjaciela, Tomka. Wszyscy troje mieli jeden wspólny problem – bali się ciemności.
Pewnego wieczoru, gdy słońce zaszło, Jaś powiedział: „Boję się ciemności!” Katia odpowiedziała: „Też się boję! Co zrobimy?” Tomek, który miał specjalny wózek, uśmiechnął się i powiedział: „Możemy przeczytać książki o odważnych bohaterach!”
Usiedli razem na miękkim dywanie w pokoju Jasia. Jaś wyciągnął swoją ulubioną książkę. Na stronach byli odważni rycerze i dzielne księżniczki. „Oni się nie boją!” – zauważyła Katia. „Tak, możemy być odważni jak oni!” – dodał Tomek.
Poczytali, aż poczuli się lepiej. Jaś powiedział: „Ciemność jest tylko innym kolorem!” Kiedy nadszedł czas na sen, mieli przy sobie ulubione poduszki. Jaś zamknął oczy i powiedział: „Nie boję się, bo mam przyjaciół!”
I tak trójka przyjaciół nauczyła się, że ciemność może być przyjemna, gdy są razem. Światło księżyca wpadało przez okno, a oni zasnęli spokojnie. Ciemność stała się ich przyjaciółką.
