Mały Antoś lubi grać w badmintona. Razem z nim jest jego przyjaciel, trener Kamil. Antoś czasem myśli, że nie potrafi dobrze grać. Kamil mówi: „Antoś, spróbuj! Wierzę w ciebie!”
Pewnego dnia dzieci z sąsiedztwa rzucają wyzwanie. Chcą zagrać w badmintona. Antoś jest trochę przestraszony. Kamil uśmiecha się i mówi: „Razem możemy to zrobić. Pamiętaj, najważniejsze to bawić się dobrze!”
Antoś i Kamil idą na boisko. Zaczyna się gra. Antoś uderza lotkę. Raz, dwa, trzy! Lotka leci wysoko. Antoś się cieszy. Kamil mówi: „Świetna robota, Antoś!”
Gra trwa, wszyscy się śmieją. Antoś zapomina o strachu. Czuje się dobrze i szczęśliwy. Dzieci z sąsiedztwa mówią: „To była fajna gra!” Antoś uśmiecha się i mówi: „Tak, było super!”
Po meczu Kamil chwali Antosia: „Jesteś dzielny. Sport to radość i przyjaźń”. Antoś kiwa głową. Wie, że gra to zabawa i nauka. I zawsze warto próbować.
