Była sobie piłkarka o imieniu Kasia. Kasia bardzo kochała grać w piłkę! "To jest moje marzenie!" - mówiła z uśmiechem. Pewnego dnia, spotkała grupę dzieci w parku.
"Chcecie grać w piłkę?" - zapytała Kasia. Dzieci krzyknęły: "Tak! Tak!". Kasia pokazała im, jak kopnąć piłkę. "Patrzcie, tak się to robi!" - zawołała, kopiąc piłkę wysoko.
Dzieci śmiały się i biegały za piłką. "Jestem zawodową piłkarką!" - powiedziała Kasia. "Mam odpowiedzialność, by dobrze grać!" Dzieci były zachwycone. "Chcemy być jak ty!" - krzyknęły.
Kasia uśmiechnęła się. "Ćwiczcie, a zobaczycie!" Dzieci podskakiwały z radości. "Dziękujemy, Kasiu!" - wołały. I tak, wesoło grając, dzieci uczyły się, co to znaczy być piłkarką.
