W pięknym, magicznym lesie, gdzie drzewa szeptały tajemnice, mieszkał dobry czarodziej o imieniu Lucjan. Lucjan miał długą, białą brodę i wielki, niebieski kapelusz, który świecił jak niebo w słoneczny dzień. Każdego dnia czarował kwiaty, by rosły piękniej, a ptaki, by śpiewały radośniej.
Pewnego dnia, Lucjan zauważył, że magiczny strumień w lesie przestał płynąć. Woda, która kiedyś mieniła się tysiącem kolorów, stała się szara i smutna. "Muszę coś zrobić!" - pomyślał Lucjan. "Bez wody, las będzie smutny."
Lucjan wyruszył w podróż, aby znaleźć źródło problemu. Po drodze spotkał małego, zielonego smoka o imieniu Smoczek. Smoczek był bardzo przestraszony. "Co się stało, Lucjanie?" - zapytał. "Strumień jest smutny, a ja boję się, że nie będę miał wody do picia!"
"Nie martw się, Smoczku," odpowiedział Lucjan. "Razem naprawimy strumień!"
Czarodziej i smok wędrowali przez las, aż dotarli do wielkiego, stromej skały. "Musimy znaleźć sposób, by przebić się przez tę skałę," powiedział Lucjan. "Ale nie możemy tego zrobić bez odwagi."
Smoczek, choć mały, zebrał całą swoją odwagę. "Ja to zrobię, Lucjanie!" - zawołał. Zgromadził wszystkie swoje siły i zionął ogniem na skałę. Skała pękła, a z wnętrza popłynęła krystaliczna woda!
"Udało ci się, Smoczku!" - krzyczał Lucjan. Strumień znów zaczynał płynąć, a jego wody powróciły do życia.
"Strumień znów jest radosny!" - wołał Smoczek, tańcząc wokół. "Dzięki tobie, Lucjanie, i mojej odwadze!"
Od tego dnia, strumień był najszczęśliwszym miejscem w lesie, a Lucjan i Smoczek zostali najlepszymi przyjaciółmi.
I tak, drogie dziecko, pamiętaj, że nawet jeśli jesteś mały, możesz zrobić wielkie rzeczy! Wystarczy odwaga i przyjaźń.
