Rozdział 1: Magiczny przycisk
Ada i Franek to mała dziewczynka i mały chłopiec. Mają po trzy lata. Ada ma jasne włosy, a Franek ma rude loki. Są najlepszymi przyjaciółmi. Dzisiaj spędzają dzień w domu babci. Babcia przygotowała dla nich specjalną niespodziankę. W pokoju czeka na nich wielkie, kolorowe pudełko.
- Co to jest, babciu? – pyta Ada.
- To magiczny eksperyment – mówi babcia łagodnym głosem. – Wyjątkowa podróż w czasie!
Ada i Franek są bardzo zaciekawieni. Otwierają pudełko. W środku jest mały przycisk. Na przycisku jest namalowany zegar i dinozaur.
- Chcecie spróbować? – pyta babcia z uśmiechem.
Ada i Franek przyglądają się przyciskowi. Są odważni i ciekawi. Franek łapie Adę za rękę. Razem naciskają przycisk.
Nagle wszystko dookoła wiruje. Kolory wirują jak tęcza. Ada czuje, że leci. Franek śmieje się, bo to łaskocze w brzuchu.
Nagle jest cicho, bardzo cicho. Ada i Franek otwierają oczy. Są w lesie. Drzewa są ogromne, a trawa jest bardzo wysoka. W oddali słychać śpiew ptaków.
Rozdział 2: Przygoda z dinozaurami
Ada i Franek patrzą dookoła. Wszystko wygląda inaczej niż w domu babci. Nagle zza drzewa wychodzi wielki, zielony dinozaur. Jest bardzo, bardzo duży, ale ma miłe, spokojne oczy.
- Cześć! – mówi dinozaur miękkim głosem. – Nazywam się Dinuś.
Ada i Franek trochę się boją, ale Dinuś uśmiecha się szeroko.
- Nie bójcie się, jestem waszym przyjacielem.
Ada patrzy na Dinusia.
- Skąd się tu wziąłeś? – pyta.
- Mieszkam tutaj, w tym lesie, od dawna. A wy skąd się tu wzięliście? – pyta Dinuś.
- Przyszliśmy z przyszłości! – mówi Franek. – Chcieliśmy zobaczyć dinozaury.
Dinuś śmieje się cicho. Ma śmieszny, buczący śmiech.
- To dobrze, że przyszliście! Mam zagadkę i potrzebuję pomocy.
Ada i Franek spoglądają na siebie. Lubią zagadki.
- Co się stało, Dinusiu? – pyta Ada.
- Moi przyjaciele zgubili jajko. Jest bardzo, bardzo ważne. Czy pomożecie mi je znaleźć?
Ada i Franek klaszczą w dłonie.
- Tak! – wołają razem.
Rusza wielka wyprawa. Dinuś idzie pierwszy, a dzieci trzymają się za ręce. Idą przez wysoką trawę, słuchają śpiewu ptaków i patrzą na kolorowe motyle. Pod krzakiem widzą małego dinozaura.
- Hej, czy widziałeś jajko? – pyta Franek.
- Nie, ale widziałem, jak coś się kulało w stronę jeziora! – mówi mały dinozaur.
- Dziękujemy! – mówią Ada i Franek.
Idą dalej. Dochodzą nad piękne, błękitne jezioro. W trawie leży jajko! Jest duże, kolorowe i trochę się rusza.
- Ojej, to jajko! – woła Ada.
Dinuś podnosi jajko bardzo ostrożnie.
- Dziękuję wam, przyjaciele – mówi dinozaur zadowolony.
Ada i Franek czują się bardzo dumni. Pomogli Dinusiowi, a teraz wszyscy są szczęśliwi.
Rozdział 3: Powrót do domu
Dinuś patrzy na dzieci z uśmiechem.
- Jesteście bardzo mądrzy i mili. Dziękuję wam za pomoc. Czas wracać do domu.
Ada i Franek żegnają się z Dinusiem.
- Pa, Dinusiu! – wołają.
- Pa, dzieci! Nie zapominajcie, że historia jest ciekawa i piękna!
Ada i Franek czują się szczęśliwi. Razem przyciskają magiczny przycisk. Kolory znów wirują. Ada czuje się lekko jak piórko, Franek się śmieje.
Nagle otwierają oczy i znów są w domu babci. Babcia siedzi na kanapie i uśmiecha się.
- Już wróciliście? – pyta ciepło.
Ada i Franek siadają obok babci. Opowiadają jej o Dinusiu, o zagubionym jajku i o pięknym lesie z dawnych czasów.
Babcia słucha z uwagą. Na koniec mówi:
- Czasami podróż w czasie to piękne wspomnienia i nauka o tym, co było kiedyś.
Ada i Franek przytulają się do babci. Czują się radośni i bezpieczni. Wiedzą, że dzięki przygodom można uczyć się o świecie i być jeszcze lepszym przyjacielem.
Za oknem świeci słońce. W domu jest ciepło i spokojnie. Ada i Franek są szczęśliwi. Przytulają się do siebie i zasypiają z uśmiechem, marząc o kolejnych przygodach.
Koniec.
