Mały Staś stoi za wielkim, kolorowym namiotem cyrkowym. Cyrk pachnie watą cukrową i popcornem. Słychać śmiech, klask, klask, klask! Staś ma dwa latka. Staś ma zadanie. Staś ma mówić: „Hop, hop, czas na ukłony!”. Staś jest bardzo dumny.
Gdzie jest Staś? Jest tu! Hop! Gdzie są lwy? Tam! Rrrr! Gdzie klaun? Tam! Chichot, chichot! Staś zagląda. Cyrk się przygotowuje.
Bęben robi bum, bum, bum! Staś śmieje się i klaszcze. Klaun spada z roweru – plask! Widownia woła: „Ooooo!”. Klaun siada na pupie – bum! Staś chichocze: „Ha ha!”.
Za kulisami słonik pije wodę – chlup, chlup! Małpka gryzie banana – mniam, mniam! Staś daje małpce banana. Małpka mówi: „Eeee!”. Małpka daje Stasiowi kapelusz. Staś robi „HOP!” w kapeluszu.
Staś patrzy – gdzie jest taboret? O, jest! Taboret jest stary, krzywy, ale stoi – ooooh! Staś puka – toc toc. Taboret kiwa się – hop, hop! Taboret jest śmieszny. „Staś, pilnuj taboretu!” – mówi klaun. „Taboret jest ważny!”.
Cyrk czeka. Klaun wskakuje na taboret – hop! Taboret kiwa się – ooooh! Taboret nie przewraca się – huraaaa! Wszyscy śmieją się – ha ha ha! Lwy tupią – tup, tup. Słonik macha trąbą – truu, truu! Małpka bije brawo – klask, klask!
Staś wchodzi na scenę, kłania się. „Hop, hop, czas na ukłony!” – woła. Wszyscy kłaniają się razem. Klaun, lew, słonik, małpka, Staś. Hop, hop, hop! Uśmiechy, brawa, śmiechy.
Taboret kiwnął się jeszcze raz – hop, hop – ale nie spadł. Staś śmieje się: „Ha ha! Dziękuję, taborecie!”. Taboret jest bohaterem.
W cyrku, gdy pomagamy sobie nawzajem, nawet krzywy taboret daje radę!
