Mały zajączek, imieniem Zizi, obudził się w wiosenny poranek. Słońce świeciło jasno, a kwiaty zaczynały kwitnąć. "Czas na przygodę!", pomyślał Zizi.
Zizi pobiegł do swojego przyjaciela, Wandy, małej wiewiórki. "Cześć, Wando! Chcesz iść na łąkę?" zapytał Zizi. "Tak, tak!" odpowiedziała Wanda, skacząc z radości.
Na łące było wesoło. Kwiaty były kolorowe: czerwone, żółte, niebieskie. "Patrz, Wando! Kwiaty tańczą na wietrze!" zawołał Zizi. "I wołają nas do zabawy!" powiedziała Wanda.
Zizi i Wanda zaczęli biegać, skakać i zbierać kwiaty. "Zróbmy bukiet dla naszych przyjaciół!" zaproponował Zizi. "To świetny pomysł!" powiedziała Wanda.
Zbierali piękne kwiaty. "Zobacz, Zizi, ten kwiatek ma pięć płatków!" zauważyła Wanda. "A ten jest jak słońce!" dodał Zizi.
W drodze do domu spotkali żółwika Tadzia. "Cześć, Tadziu! Chcesz do nas dołączyć?" zapytał Zizi. "Tak, chętnie!" odpowiedział Tadzio.
Wszyscy razem dotarli do stawu. "Patrzcie, jakie piękne ptaki!" zawołała Wanda. "O, i motyle!" dodał Zizi. "Wiosna jest taka radosna!" powiedział Tadzio.
Zizi, Wanda i Tadzio usiedli na trawie. "Wiosna to czas zabawy!", powiedział Zizi. "Tak, i czas przyjaciół!" dodała Wanda. "I czas pięknych kwiatów!" zakończył Tadzio.
Wszyscy się uśmiechali i cieszyli się wiosną. "Dziękuję, wiosno!" krzyknęli razem. I tak, wiosna trwała w sercach małych zwierząt.
