Mały niedźwiadek wstał z wiosennym słońcem. "Hurra! Wiosna przyszła!" zawołał z radością. Spotkał przyjaciół w lesie. "Cześć, zrobimy polowanie na skarby!" zaproponował.
Wszyscy przyjaciele zgodzili się. "Tak, to świetny pomysł!" odpowiedział zajączek. "Gdzie schowamy skarby?" zapytał jeż. Niedźwiadek pomyślał. "Pod kwitnącym drzewem!" odpowiedział z uśmiechem.
Niedźwiadek i przyjaciele poszli do drzewa. "Skarby będą w trawie!" powiedział niedźwiadek. Zaczęli szukać. "Znalazłem! To jest piękny kamień!" krzyknął zajączek. "A ja mam kolorowy listek!" dodał jeż.
Każdy znalazł coś wyjątkowego. "To są nasze skarby wiosny!" powiedział niedźwiadek. Przyjaciele cieszyli się razem. "Co teraz zrobimy?" zapytał zajączek. "Zróbmy wiosenny rysunek!" zaproponował niedźwiadek.
Usiedli na łące. "Namalujmy kwiaty i słońce!" powiedział jeż, biorąc patyk. Każdy rysował. "Patrzcie, jak ładnie!" wołał niedźwiadek. Wszyscy się śmiali. "Wiosna jest wspaniała!" powiedzieli razem.
Na koniec dnia niedźwiadek spojrzał na niebo. "Wiosna to czas przygód!" pomyślał. "Cieszmy się każdym dniem!" i wszyscy zgodzili się. Wiosna była piękna, a przyjaźń najważniejsza.
