Mała Ania uwielbia wspinać się. Każdego dnia biega do klubu. "Cześć, wszyscy!" mówi Ania.
"Witaj, Aniu!" odpowiadają przyjaciele.
Ania marzy, by zostać wielką mistrzynią. "Chcę wspinać się wysoko!" mówi z uśmiechem. W klubie jest dużo kolorowych ścian do wspinania.
Pewnego dnia przychodzi wielki mistrz. "Cześć, dzieci!" mówi. "Jestem Tomek, pokażę wam, jak się wspinać!"
"Dziękujemy, Tomku!" krzyczą dzieci.
Ania jest podekscytowana. "Chcę być jak Ty!" mówi.
Tomek pokazuje, jak trzymać ręce. "Trzymaj mocno, a nogi na dół!" mówi. Ania próbuje. "Uhhh, to trudne!" mówi.
"Nie martw się, Aniu. Ćwicz, a będzie łatwiej!" mówi Tomek.
Ania ćwiczy. Wspina się coraz wyżej. "Patrzcie na mnie!" krzyczy. Przyjaciele ją wspierają. "Dawaj, Aniu!" wołają.
Nagle pojawia się nowa zasada. "Musimy wspinać się w parze!" mówi trener.
Ania myśli. "Ale ja lubię wspinać się sama!" mówi smutno.
"Nie martw się, Aniu. Wspólna wspinaczka jest fajna!" mówi Tomek.
Ania patrzy na przyjaciół. "Dobrze, spróbuję!" mówi.
Wspina się z koleżanką. "Trzymaj mocno!" mówi Ania.
"Udało się!" krzyczą obie.
Ania jest szczęśliwa. "Dziękuję, że pomogłeś mi, Tomku!" mówi.
"Wspólnie osiągamy więcej!" odpowiada Tomek.
Każdego dnia Ania uczy się czegoś nowego. Wspina się wysoko i cieszy się. "Wspólna praca to zabawa!" mówi.
Ania wie, że może być mistrzynią. "Będę ćwiczyć!" obiecuje.
I tak Ania wspina się dalej, z uśmiechem na twarzy.
