Na ulicach małego miasteczka mieszkał policjant o imieniu Pan Janek. Był on bardzo miły i zawsze nosił niebieski mundur. Pewnego słonecznego dnia, dzieci z sąsiedztwa bawiły się w parku.
„Cześć, dzieci!” – zawołał Pan Janek. „Co robicie?”
„Bawimy się w chowanego!” – odpowiedziała Ania, mała dziewczynka z uśmiechem na twarzy.
„Super! A czy wiecie, co robi policjant?” – zapytał Pan Janek.
„Nie!” – krzyknął Tomek, jego najlepszy kumpel. „Co robisz, Panie Janku?”
„Policjant dba o bezpieczeństwo!” – wyjaśnił Pan Janek. „Pomagam, gdy ktoś potrzebuje pomocy. Sprawdzam, czy wszyscy są bezpieczni.”
„Jak to robisz?” – zapytała Ania, ciekawa.
„Patrzcie, mam radiowóz!” – powiedział Pan Janek, wskazując na swój niebieski samochód. „Mogę szybko jechać wszędzie!”
„Wow!” – zawołał Tomek. „A co jeszcze?”
„Rozmawiam z ludźmi. Uczę, jak być bezpiecznym. Na przykład, zawsze przechodźcie na zielonym świetle!” – dodał Pan Janek.
„Będziemy pamiętać!” – obiecała Ania.
„Dziękujemy, Panie Janku!” – krzyknął Tomek.
„Nie ma sprawy! Pamiętajcie, bądźcie grzeczni i uważajcie!” – powiedział Pan Janek, machając im na pożegnanie.
I tak dzieci bawiły się dalej, a Pan Janek cieszył się, że mógł pomóc.
