Była sobie młoda policjantka, która nazywała się Ania. Ania kochała swoją pracę. Codziennie zakładała mundur i wsiadała do radiowozu. Jej radiowóz był niebieski i miał wesoły dźwięk syreny: "Niu, niu, niu!"
Pewnego dnia Ania spotkała grupę dzieci w parku. Dzieci bawiły się w chowanego. Ania uśmiechnęła się i powiedziała: "Cześć, dzieci! Czy wiecie, co robi policjant?"
Dzieci odpowiedziały: "Nie! Co robisz, pani policjantko?"
Ania zaczęła opowiadać. "Policjant to ktoś, kto dba o bezpieczeństwo. Pomaga ludziom i pilnuje porządku. Kiedy ktoś zgubi zabawkę, ja pomagam ją znaleźć!"
Dzieci były ciekawe. "A co jeszcze robisz, Aniu?" - zapytał mały Jaś.
Ania odpowiedziała: "Czasem rozmawiam z ludźmi. Mówię im, jak być bezpiecznym. Na przykład, nie biegać na ulicy!"
"Dobrze!" - krzyknęły dzieci. "A co jest najfajniejsze w twojej pracy?"
Ania uśmiechnęła się szeroko. "Najfajniejsze? Kiedy mogę pomóc! Lubię, gdy ludzie się uśmiechają!"
Dzieci zaczęły klaskać. "Chcemy być jak ty, Aniu! Chcemy pomagać!"
Ania pochyliła głowę i powiedziała: "Każdy z was może pomagać. Możecie być grzeczni i dbać o innych!"
Dzieci były bardzo szczęśliwe. "Dziękujemy, Aniu! Będziemy pomagać!"
I tak Ania wróciła do swojego radiowozu, a dzieci bawiły się dalej, pamiętając, jak ważne jest pomaganie innym.
