Pani Policjantka ma czapkę. Czapka jest niebieska. Dziś Pani Policjantka robi spotkanie. Spotkanie jest ważne.
„Cześć, dzieci!” – mówi Pani Policjantka. „Jestem Pani Policjantka. Pomagam ludziom”.
„Jak pomagasz?” – pyta mały Jaś.
„Sprawdzam, czy wszystko jest dobrze” – mówi Pani Policjantka. „Dbam, żeby wszyscy byli bezpieczni”.
„Bezpieczni?” – pyta Zosia.
„Tak, bezpieczni. Pomagam na ulicy. Uczę przechodzić przez pasy” – mówi Pani Policjantka.
„A co jeszcze robisz?” – pyta Jaś.
„Rozmawiam z ludźmi” – mówi Pani Policjantka. „Pomagam, gdy ktoś się zgubi”.
„Lubisz to?” – pyta Zosia.
„Bardzo lubię” – mówi Pani Policjantka. „To ważne. Chcę pomagać”.
Dzieci się uśmiechają. Pani Policjantka pokazuje lizak.
„To jest mój lizak” – mówi. „Zatrzymuje samochody”.
„Samochody słuchają?” – pyta Jaś.
„Tak, słuchają” – odpowiada Pani Policjantka. „To bardzo ważne”.
Dzieci biją brawo. Pani Policjantka jest zadowolona.
„Dziękuję, dzieci” – mówi. „Jesteście wspaniali. Pamiętajcie, bądźcie bezpieczni!”.
Dzieci machają na pożegnanie. Pani Policjantka macha czapką. Jest szczęśliwa, bo dzieci się uczą.
„Do widzenia!” – mówią wszyscy razem.
Pani Policjantka idzie dalej. Dzieci wiedzą, że Pani Policjantka zawsze pomoże.
