Pan Marek jest policjant. Pan Marek ma mundur niebieski. On ma miły uśmiech. On lubi pomagać.
Pewnego ranka Pan Marek idzie na patrol. Idzie powoli. Widzi panią z wózkiem. „Dzień dobry” mówi Pan Marek. „Czy mogę pomóc?” pyta. Pani się uśmiecha. „Tak, poproszę” mówi. Pan Marek trzyma drzwi. Pani dziękuje. Dziecko w wózku śmieje się.
Pan Marek patrzy na plac zabaw. Dzieci biegają. On sprawdza huśtawki. Huśtawki są bezpieczne. Pan Marek kiwa głową. „Bawcie się dobrze” mówi. Dzieci wołają „cześć”.
Obok stoi rower. Ma mały problem. Koło jest miękkie. Pan Marek podnosi rower. Szuka pompki. Znajduje pompkę w radiowozie. Pompka jest mała. On pompuje koło. Dziecko klaska i mówi „dziękuję”. Pan Marek mówi „proszę”.
W parku jest starszy pan. On zgubił kapelusz. Pan Marek pomaga szukać. Szukają razem pod ławkami. Znajdują kapelusz za krzakiem. Starszy pan się cieszy. „Dziękuję” mówi. Pan Marek uśmiecha się.
W sklepie mały chłopiec płacze. Zgubił mamę. Pan Marek siada obok niego. „Jak masz na imię?” pyta. Chłopiec mówi imię cicho. Pan Marek mówi do sklepu przez radio. Po chwili mama przychodzi. Mama obejmuje syna. Wszyscy są spokojni.
Wieczorem Pan Marek wraca do domu. Myje ręce. Siada przy stoliku. Czyta książkę o parkach i latarniach. Myśli o dniu. Myśli o tym, jak pomógł.
Pan Marek pokazuje, że policjant pomaga, rozmawia i dba o ludzi.
Morał: Policjant jest tu, by pomagać i pilnować, by wszyscy czuli się bezpiecznie.
