Pani Ania była policjantką. Miała niebieski mundur i czapkę. Pewnego dnia, spotkała dwóch małych chłopców, Jasia i Maćka, na placu zabaw.
„Cześć, chłopcy!” – powiedziała Pani Ania z uśmiechem. „Co tu robicie?”
„Bawimy się w chowanego!” – odpowiedział Jaś. „A ty co robisz, Pani Aniu?”
„Ja pilnuję porządku!” – powiedziała Pani Ania. „Chcecie zobaczyć mój radiowóz?”
„Tak, tak!” – krzyknęli chłopcy.
Pani Ania poprowadziła ich do radiowozu. Był duży i błyszczący. „To jest moje auto!” – powiedziała. „Możemy jeździć szybko, aby pomóc ludziom!”
„Wow!” – powiedział Maciek. „Czy możesz nas zabrać?”
„Nie mogę was zabrać, ale mogę pokazać syrenę!” – odpowiedziała Pani Ania. Włączyła syrenę. „Niniejszym!” – zawołała.
„To super!” – krzyknęli chłopcy, śmiejąc się.
Pani Ania wyjaśniła: „Policjant pomaga ludziom. Chroni ich i dba o porządek.”
„Chcemy być policjantami!” – powiedzieli chłopcy.
„Możecie być!” – odpowiedziała Pani Ania. „Bądźcie zawsze uczciwi i pomocni.”
Na zakończenie, Pani Ania pomachała chłopcom. „Pamiętajcie, bądźcie dobrymi ludźmi!”
„Dziękujemy, Pani Aniu!” – zawołali chłopcy, a w ich oczach lśniła radość.
