Mała Zosia i jej przyjaciółka Pola siedzą razem na ciepłym dywanie. Za oknem pada śnieg. W domu pachnie pierniczkami. Mama krząta się w kuchni, tata wiesza światełka. „Zosia, chodź!” – woła Pola. Obie dziewczynki mają na sobie miękkie sweterki. Usiadły przy choince. Na gałązkach migają kolorowe lampki. Zosia patrzy na czerwoną bombkę i mówi: „Ale piękna!” Pola pokazuje złotą gwiazdkę: „Ta też jest śliczna!” Razem śmieją się cicho. Słychać muzykę – to kolęda, którą śpiewa babcia. Dziewczynki klaszczą w dłonie.
Tata podaje im duże, ciepłe skarpetki ze świątecznym wzorem. Zosia zakłada jedną, Pola drugą. Obie tupią nóżkami. „Ciepło!” – śmieje się Zosia. Mama daje im mały pierniczek w kształcie serca. „Smacznego!” – mówi ciepło. Pierniczek jest słodki i pachnie miodem. Pola podaje kawałek Zosi: „Dla ciebie.” Zosia podaje kawałek Poli: „Dla ciebie.” Śmieją się razem.
Nagle, pod choinką, pojawia się mały, pluszowy miś. Ma czerwoną kokardę. Dziewczynki przytulają misia razem. „Misiu, zostaniesz z nami na święta,” mówi Pola. Pluszak siedzi cicho i patrzy na lampki. W domu jest ciepło i bardzo wesoło.
Zosia patrzy na Polę. „Lubię święta z tobą.” Pola przytula Zosię. Słychać śmiech, muzykę i cichy śnieg za oknem.
Zawsze dobrze jest dzielić radość z przyjacielem.
