Rozdział 1
Pewnego dnia, w pięknym lesie, mieszkał mały miś o imieniu Bruno. Bruno był ciekawskim misiem. Lubił odkrywać nowe miejsca i poznawać nowych przyjaciół. Pewnego ranka, podczas spaceru, Bruno znalazł coś niezwykłego. Był to stary, błyszczący zegar.
„Co to jest?” – zapytał Bruno, patrząc na zegar.
„Jestem zegarem czasu!” – odpowiedział zegar. „Możesz podróżować w czasie, jeśli chcesz!”
Bruno był bardzo podekscytowany. „Czy mogę zobaczyć, jak wyglądało życie, zanim ja się urodziłem?”
„Oczywiście!” – rzekł zegar. „Naciśnij przycisk i wyruszymy w podróż!”
Bruno nacisnął przycisk i nagle wszystko wokół niego zaczęło się kręcić. Zobaczył kolorowe światła i usłyszał dziwne dźwięki. Kiedy światło zniknęło, Bruno stał w zupełnie innym miejscu.
Rozdział 2
Bruno spojrzał dookoła. Był w prehistorycznym lesie! Widział ogromne drzewa i dziwne zwierzęta.
„Wow! Co to za miejsce?” – zapytał Bruno, zafascynowany.
„To prehistoria, mały misiu!” – odpowiedziała mu wielka, przyjazna dinozaur. „Nazywam się Dizi. Możesz tu zostać, jeśli chcesz!”
„Czy mogę zobaczyć, jak żyjecie?” – zapytał Bruno.
„Tak! Chodź ze mną!” – powiedziała Dizi.
Bruno i Dizi wędrowali razem przez las. Dizi pokazała mu, jak dinozaury jedzą liście z drzew.
„To smaczne!” – powiedział Bruno, próbując liścia. „Chciałbym nauczyć się więcej!”
Dizi nauczyła Bruna, jak budować gniazda i jak znaleźć wodę. Bruno był szczęśliwy. Czuł, że uczy się wielu nowych rzeczy.
Rozdział 3
Po kilku dniach spędzonych z Dizi, Bruno poczuł, że musi wrócić do swojego lasu. „Muszę wracać do domu, Dizi,” – powiedział. „Tęsknię za moimi przyjaciółmi!”
„Rozumiem, Bruno,” – odpowiedziała Dizi smutno. „Ale jak wrócisz?”
„Mam zegar czasu!” – powiedział Bruno, pokazując Dizi swój zegar. „Mogę użyć go, aby wrócić!”
Dizi uśmiechnęła się. „To wspaniale! Naciśnij przycisk i wracaj do swojego lasu!”
Bruno uściskał Dizi. „Dziękuję za wszystko! Będę pamiętał o tobie i o tym, co nauczyłem się w prehistorii!”
Bruno nacisnął przycisk na zegarze. Znowu wszystko zaczęło się kręcić, a światło błyszczało. Kiedy znowu się uspokoiło, Bruno stał w swoim lesie.
„Jestem z powrotem!” – zawołał Bruno z radością.
Bruno biegał po lesie, ciesząc się, że znów jest z przyjaciółmi. Opowiedział wszystkim o swojej przygodzie.
„Nauczyłem się wiele o dinozaurach!” – mówił. „Teraz rozumiem, jak ważna jest historia!”
Bruno był szczęśliwy. Wiedział, że zawsze będzie pamiętał swoją przygodę i że przyjaciele są najważniejsi. I tak, mały miś Bruno żył długo i szczęśliwie, pełen wiedzy o przeszłości.
