Ola i Janek mają prawie roczek. Siedzą na kocu w ogrodzie. Jest cicho. Słychać ptaki. Pachnie trawa.
Mama stawia obok małe pudełko. W środku są trzy kosze: niebieski, żółty i zielony. Mama mówi: „To kosze na śmieci. Razem dbamy o ziemię”.
Ola dotyka papierka po ciastku. Janek trzyma pustą butelkę. Mama pyta: „Co gdzie damy?”. Ola mówi: „Papier… niebieski”. Mama uśmiecha się: „Tak”. Janek patrzy. Mama mówi: „Plastik… żółty”. Janek wrzuca butelkę. Słychać ciche „stuk”. Janek śmieje się: „Tu!”.
Obok jest małe jabłko. Został ogryzek. Tata przynosi małe wiaderko z ziemią. „To kompost” mówi. „Tu dajemy resztki z jedzenia. Z tego będzie dobra ziemia”. Ola wrzuca ogryzek. Janek klepie ziemię małą łopatką.
Potem idą do kranu w ogrodzie. Mama nalewa wodę do konewki tylko trochę. „Mało wody też starczy” mówi. Dzieci podlewają kwiat. Kropelki błyszczą jak małe gwiazdki. Liście są chłodne i gładkie.
Wieczorem w domu Ola i Janek odkładają książkę na półkę. Gaszą lampkę. Mama szepcze: „Dobre małe kroki”.
Każdy mały gest, jak kosz, kompost i trochę wody, pomaga naszej ziemi.
