Nadia ma trzy latka. Dziś rano Nadia budzi się w swoim łóżeczku. Słoneczko świeci przez okno. „Dzień dobry, słoneczko!” – mówi Nadia i macha rączką.
Mama w kuchni gotuje owsiankę. Nadia słyszy: „Bul-bul-bul!” To owsianka w garnku. Nadia je śniadanie i mówi: „Mniam, mniam!”
Po śniadaniu Nadia idzie z mamą na spacer. Na dworze pachnie trawa. Nadia słyszy ptaszka: „Ćwir, ćwir!” Nadia uśmiecha się do mamy. W parku Nadia widzi papierek pod drzewem. „Ojej, papierek!” – mówi.
Mama pokazuje kosz na śmieci. „Nadia, pomożesz planecie?” – pyta mama. Nadia podnosi papierek. „Hop!” – wrzuca go do kosza. Mama się uśmiecha. „Brawo, Nadio!” – mówi.
Nadia widzi kolejną rzecz – butelkę po wodzie. Nadia podnosi butelkę. „Butelka do żółtego kosza!” – mówi mama. Nadia szuka żółtego kosza. „Tup-tup” – idzie. „Plask!” – wrzuca butelkę. Nadia jest dumna.
Na końcu spaceru Nadia głaszcze kwiatek. „Miły kwiatuszek” – mówi. Słyszy pszczółkę: „Bzzz!” Nadia macha pszczółce. Czuje się szczęśliwa. Mama mówi: „Każdy może dbać o Ziemię, nawet mała Nadia!”
Nadia czuje się ważna i radosna.
Każdy, nawet mały, może pomagać planecie każdego dnia.
