Rozdział 1
W pięknej, zielonej dolinie mieszkał wesoły zajączek o imieniu Zuzia. Zuzia była bardzo wyjątkowa, bo była Zającem Wielkanocnym! Każdego roku, w czasie Świąt Wielkanocnych, miała ważne zadanie do wykonania. Musiała ukryć kolorowe jajka, żeby dzieci mogły je znaleźć.
Pewnego słonecznego poranka, Zuzia obudziła się z uśmiechem na pyszczku. „Dziś jest piękny dzień na przygotowania!” – powiedziała do siebie. Skakała radośnie po łące, zbierając kolorowe kwiatki. „Muszę zrobić piękne dekoracje na jajka!”
„Co ty robisz, Zuzia?” – zapytała jej przyjaciółka, mała żabka o imieniu Kiki, która skakała obok.
„Przygotowuję się do Wielkanocy! Muszę ozdobić jajka!” – odpowiedziała Zuzia z entuzjazmem.
„Chciałabyś, żebym ci pomogła?” – zapytała Kiki, a jej oczy błyszczały z radości.
„Tak, bardzo chętnie! Im więcej rąk, tym lepiej!” – zawołała Zuzia.
W ten sposób Zuzia i Kiki zaczęły malować jajka. Zuzia miała farby w różnych kolorach: czerwonym, niebieskim, zielonym i żółtym.
„Patrz, Kiki! To będzie jajko w paski!” – powiedziała Zuzia, malując jajko na zielono i niebiesko.
„A to będzie jajko z serduszkami!” – odpowiedziała Kiki, malując jajko na czerwono z małymi serduszkami.
Wkrótce wokół nich leżały jajka w najróżniejszych kolorach. Zuzia była bardzo szczęśliwa.
„Co teraz zrobimy, Kiki?” – zapytała Zuzia.
„Musimy je ukryć!” – krzyknęła Kiki.
„Tak! Ale gdzie?” – spytała Zuzia, myśląc o wszystkich pięknych miejscach w dolinie.
„Możemy schować je wśród kwiatów, pod drzewem i przy strumieniu!” – zaproponowała Kiki.
„To świetny pomysł!” – zgodziła się Zuzia.
Rozdział 2
Zuzia i Kiki zaczęły ukrywać jajka. Włożyły jedno jajko pod piękne, czerwone kwiaty, a inne schowały za dużym, zielonym drzewem. Każde jajko miało swoje specjalne miejsce, a Zuzia z Kiki śmiały się i cieszyły tym, co robiły.
„Jak myślisz, czy dzieci będą zadowolone?” – zapytała Zuzia, zerkając na swoje piękne jajka.
„Na pewno! Uwielbiają szukać jajek!” – odpowiedziała Kiki.
W pewnym momencie, z daleka usłyszały kogoś wołającego. To był ich przyjaciel, mały kurczaczek o imieniu Piku.
„Cześć, Zuzia! Cześć, Kiki! Co robicie?” – zapytał Piku, podbiegając do nich.
„Przygotowujemy się do Wielkanocy!” – zawołała Zuzia. „Malujemy jajka i ukrywamy je!”
„Czy mogę się przyłączyć?” – zapytał Piku z nadzieją.
„Oczywiście, Piku! Im więcej, tym weselej!” – odpowiedziała Zuzia.
Piku był bardzo podekscytowany. Wszyscy razem zaczęli ukrywać jajka w najciekawszych miejscach. Każde jajko miało swoją historię, a każde miejsce było magiczne.
„A teraz, co zrobimy po wszystkim?” – zapytał Piku.
„Zrobimy wielką ucztę!” – powiedziała Zuzia. „Będziemy świętować Wielkanoc razem!”
„Tak! Uczta będzie pyszna!” – dodała Kiki, skacząc z radości.
Rozdział 3
Kiedy wszystkie jajka były już schowane, przyjaciele zasiedli przy pięknym stole, przykrytym kolorowym obrusem. Zuzia, Kiki i Piku przynieśli swoje ulubione jedzenie. Były marchewki, sałata i pyszne owoce.
„Jestem taki szczęśliwy, że mogę spędzać czas z wami!” – powiedział Piku, zajadając soczystą marchewkę.
„Ja też!” – odpowiedziała Kiki, śmiejąc się.
„I pamiętajcie, że Wielkanoc to czas radości i przyjaźni!” – dodała Zuzia, uśmiechając się do swoich przyjaciół.
Gdy słońce zaczęło zachodzić, a niebo przybrało piękne kolory, Zuzia, Kiki i Piku poczuli się szczęśliwi.
„To były najpiękniejsze przygotowania do Wielkanocy!” – powiedziała Zuzia.
„Zgadzam się!” – powiedziała Kiki.
„I nie mogę się doczekać, aż dzieci znajdą nasze jajka!” – dodał Piku.
Wszyscy trzej przyjaciele spojrzeli na swoje kolorowe jajka, wiedząc, że Święta Wielkanocne będą pełne radości, odkryć i wspólnej zabawy.
