Bartek staje przy oknie i patrzy na biały śnieg. „Śnieg jest miękki” – mówi Bartek. Obok niego stoi Kuba i mówi: „Śnieg leci z nieba!”. Jaś uśmiecha się do kolegów. Chłopcy mają ciepłe swetry. Mama pomaga im założyć szaliki i czapki. „Jest zimno, ale razem jest miło” – mówi mama.
Chłopcy wychodzą na podwórko. Śnieg skrzypi pod butami. Bartek bierze śnieg do ręki. „Zimny!” – śmieje się. Kuba robi małą kuleczkę ze śniegu. Jaś patrzy i mówi: „Biała piłka!”. Chłopcy lepią razem bałwanka. Mama patrzy z okna i macha do nich.
Po zabawie maluchy wracają do domu. Rączki mają troszkę zimne. Mama daje chłopcom ciepłe skarpetki i szalik. „Teraz jest przyjemnie” – mówi Bartek. W kuchni pachnie kakao. Mama stawia na stole trzy kubeczki. „Kakao jest ciepłe!” – cieszy się Kuba. Chłopcy piją powoli i śmieją się razem.
Na dworze robi się ciemno. Chłopcy siadają przy oknie i patrzą na gwiazdy. Mama przykrywa ich kocem. „Jest ciepło i spokojnie” – mówi Jaś. Chłopcy są razem, czują się bezpiecznie.
Zimą jest zimno, ale razem zawsze jest ciepło i miło.
