Mała Zosia miała 18 miesięcy. Zosia bardzo lubiła zimę. Zima była biała, zimna i piękna. Zosia miała ciepły szalik, ciepłe rękawiczki i ciepłą czapkę. Mama pomogła Zosi ubrać się ciepło.
Na dworze było dużo śniegu. Śnieg był puszysty i biały. Zosia dotknęła śniegu i uśmiechnęła się. Śnieg był zimny, ale miły w dotyku.
Zosia poszła do przedszkola. W przedszkolu była jej przyjaciółka Ania. Ania miała ciepły płaszczyk i różowe rękawiczki. Zosia i Ania bardzo się cieszyły.
Pani w przedszkolu powiedziała: „Dziś będziemy uczyć się o zimie”. Dzieci usiadły w kółeczku. Pani pokazała zdjęcia zimy. „To jest śnieg” – powiedziała pani. „Śnieg jest biały i zimny”.
Zosia i Ania patrzyły na zdjęcia. Zosia powiedziała: „Zima jest piękna!”. Ania się zgodziła: „Tak, zima jest piękna!”.
Potem dzieci wyszły na dwór. Było dużo śniegu. Dzieci lepiły bałwana. Bałwan miał marchewkowy nos i węgielkowe oczka. Zosia i Ania śmiały się. Bałwan był bardzo ładny.
Zosia nauczyła się, że zima to czas zabawy. Zima to czas nauki. Zima to czas przyjaciół. Zima jest piękna!
