Mały Jaś bawił się w parku. Słońce świeci, ptaszki śpiewają. "O, jakie piękne kwiatki!" mówi Jaś. Kwiatki są kolorowe. Jaś uśmiecha się.
Nagle Jaś widzi papierek. "Co to?" pyta Jaś. "To śmieć," mówi mama. "Śmieć nie jest dobry dla kwiatków."
Jaś patrzy na mamę. "Co zrobić?" pyta Jaś. Mama mówi, "Podnieś śmieć i wrzuć do kosza."
Jaś podnosi papierek. "Do kosza!" mówi Jaś. Idzie do kosza i wrzuca śmieć. "Hurra!" krzyczy mama. "Jesteś bardzo pomocny!"
Jaś się uśmiecha. "Czy mogę pomóc więcej?" pyta Jaś. "Tak," mówi mama. "Pomagaj kwiatkom rosnąć."
Jaś podlewa kwiatki wodą. Kwiatki są szczęśliwe. "Dziękuję, Jaś!" śpiewają ptaszki.
"Co mogę jeszcze zrobić?" pyta Jaś. Mama mówi, "Dbaj o park. Nie rzucaj śmieci."
Jaś kiwa głową. "Będę dbać o park," mówi Jaś. "Park jest piękny."
Mama przytula Jasia. "Jesteś wspaniały," mówi mama. "Pomagasz naturze."
Jaś patrzy na kwiatki. Są kolorowe i zdrowe. Jaś jest szczęśliwy. "Lubię pomagać," mówi Jaś.
Słońce świeci, ptaszki śpiewają. Park jest piękny, a jaś uśmiecha się. "Dziękuję, Jasiu," mówią kwiatki.
Jaś uśmiecha się do mamy. "Dziękuję, mamo," mówi Jaś. "Razem dbamy o park."
Mama i Jaś spacerują po parku. Śmieci znikają. Kwiatki rosną. Jaś jest szczęśliwy. "Dbajmy o naszą planetę," mówi mama.
Jaś kiwa głową. "Tak, mamo," mówi Jaś. "Będę dbać o planetę."
Park jest spokojny. Przyroda jest zadowolona. Jaś jest bohaterem dla parku.
