Mały chłopiec, Kacper, lubił bawić się na zewnątrz. Pewnego dnia poszedł do parku. W parku były drzewa, kwiaty i ptaki. Kacper powiedział: „Wow! Jak pięknie!”
Zobaczył wiewiórkę. Wiewiórka zbierała orzechy. Kacper zapytał: „Dlaczego zbierasz orzechy?” Wiewiórka odpowiedziała: „Muszę mieć jedzenie na zimę!”
Kacper pomyślał. „Muszę dbać o przyrodę!” Zobaczył śmieci na trawie. Powiedział: „Nie możemy zostawiać śmieci!” Kacper podniósł papierki.
Widział, jak ptaki latają. „Musimy dbać o ptaki!” – krzyknął. Zgromadził przyjaciół. Razem sprzątali park.
Po chwili park był czysty. Kacper uśmiechnął się: „Zrobiliśmy to!”
Ptaki śpiewały, a wiewiórka skakała. Kacper powiedział: „Przyroda jest szczęśliwa!”
Wszyscy się cieszyli. Kacper nauczył się, że dbanie o środowisko jest ważne. „Chcę pomagać!” – powiedział z radością.
