W lesie pełnym kolorów mieszkał mały jednorożec o imieniu Różek. Różek miał magiczny róg, który czasami nie działał tak, jak powinien.
„Cześć, Różku!” – wołała przyjaciółka, wesoła wiewiórka. „Chcesz spróbować swoich mocy?”
„Tak!” – odpowiedział Różek z uśmiechem. „Co dzisiaj zrobimy?”
Wiewiórka miała pomysł. „Zróbmy coś wspaniałego! Może deszcz cukierków?”
Różek skupił się i powiedział: „Abrakadabra!” A zamiast cukierków, zaczęły padać orzechy!
„Ojej! Orzechy!” – krzyknęła wiewiórka. „Ale to też dobre!”
Różek się zaśmiał. „Spróbujmy jeszcze raz!”
Tym razem Różek zawołał: „Abrakadabra!” i z nieba spadły kolorowe balony.
„Balony!” – zawołała wiewiórka. „Super!”
Różek skakał z radości. Ale nagle balony zaczęły latać wszędzie!
„Pomocy!” – wrzasnęła wiewiórka. „Nie mogę złapać!”
Różek się śmiał. „Nie martw się! Zobacz, to tylko zabawa!”
W końcu balony wylądowały na drzewie, a Różek i wiewiórka zaczęli się bawić.
„Kolejny raz!” – powiedział Różek. „Tym razem coś lepszego!”
I tak Różek i jego przyjaciółka wciąż odkrywali nowe magiczne przygody, pełne śmiechu i radości.
