Asia bawi się w ogrodzie. Jest piękny dzień. Słońce świeci, ptaszki śpiewają. Nagle, zza płotu, wygląda jej stara koleżanka - Zosia. Asia rozpoznaje ją od razu. Uśmiech pojawia się na jej buzi.
"Zosia!" woła Asia. "Zosia, przyjdź się bawić!"
Zosia przybiega do Asi. Obie dziewczynki śmieją się i trzymają za ręce. Asia pokazuje Zosi swoje zabawki.
"Tu jest mój miś," mówi Asia. "A tu lalka."
Zosia przytula misia. "Miś jest miękki," mówi Zosia.
Asia kiwa głową. "Miś jest najlepszy."
Dziewczynki bawią się razem. Układają wieżę z klocków. Wieża jest wysoka. Nagle wieża upada. Klocki rozsypują się wszędzie.
"Oh nie!" mówi Asia. "Wieża upadła."
Zosia śmieje się. "Zbudujemy nową," mówi. "Razem."
Asia uśmiecha się. "Tak, razem," mówi.
Dziewczynki zaczynają układać klocki na nowo. Pomagają sobie. Nowa wieża jest jeszcze większa.
Słońce zachodzi, ale dziewczynki są szczęśliwe. "Jesteśmy przyjaciółkami," mówi Asia.
"Tak," odpowiada Zosia. "Przyjaciółkami na zawsze."
I tak, Asia i Zosia uczą się, że przyjaźń to największy skarb. Razem zawsze jest lepiej i weselej. Przyjaźń sprawia, że serca są pełne radości, a każdy dzień jest wspaniały.
