Był piękny dzień. Słońce świeciło. Dzieci bawiły się w parku. Ania i Kuba biegały razem.
- Cześć, Aniu! – powiedział Kuba.
- Cześć, Kubo! – odpowiedziała Ania.
Dzieci grały w piłkę. Skakały, śmiały się.
- Lubię grać z tobą! – powiedział Kuba.
- Ja też! – odpowiedziała Ania.
Potem poszły na huśtawki. Huśtały się wysoko.
- To jest super! – krzyknęła Ania.
- Tak, super! – zgodził się Kuba.
Spotkali też przyjaciela, Jasia.
- Hej, Jasiu! – zawołały dzieci.
- Hej! Chodźcie bawić się razem!
Trójka dzieci bawiła się wesoło. Podzieliły się zabawkami.
- Przyjaźń jest wspaniała! – powiedział Jasio.
- Tak, bardzo wspaniała! – zgodziły się dzieci.
Słońce zachodziło, a dzieci były szczęśliwe.
- Do zobaczenia jutro! – powiedziały sobie.
- Tak, do jutra! – odpowiedział Kuba.
Przyjaźń jest skarbem.
