W małym, kolorowym miasteczku mieszkały trzy dziewczynki: Kasia, Ania i Hania. Kasia miała piękne, długie włosy, Ania miała wózek, a Hania lubiła rysować. Każda z nich była inna, ale wszystkie były bardzo, bardzo przyjaciółkami.
Pewnego słonecznego dnia, Kasia powiedziała: „Chodźmy na plac zabaw!” Ania uśmiechnęła się: „Tak! Lubię huśtawki!” Hania dodała: „A ja przyniosę kredki!”
Na placu zabaw dziewczynki bawiły się wspaniale. Kasia huśtała się wysoko, Ania kręciła się w kółko w wózku, a Hania rysowała kolorowe serca na piasku. „Patrzcie! To nasze serca!” krzyknęła Hania. „Są piękne!” odpowiedziała Kasia. „Chciałabym, żebyśmy zawsze były razem!” dodała Ania.
Nagle, wiatr porwał rysunek Hani! Zaczęła płakać. Kasia i Ania szybko podbiegły. „Nie martw się, Haniu! Zrobimy nowy rysunek!” powiedziała Kasia. Ania dodała: „Tak! Zróbmy wielkie serce!”
Dziewczynki usiadły razem w piasku. Rysowały, śmiały się i rozmawiały. „Jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami!” powiedziała Hania. Wszyscy się zgadzali. Przyjaźń była dla nich najważniejsza.
Kiedy wróciły do domu, każda z dziewczynek miała uśmiech na twarzy. „Przyjaźń jest jak skarb!” powiedziała Kasia. „Tak, skarb, który musimy pielęgnować!” dodała Ania. Hania przytuliła swoje przyjaciółki i powiedziała: „Kocham was!”
I tak, dziewczynki bawiły się razem, dzieląc się radością, miłością i przyjaźnią każdego dnia.
