W przedszkolu była mała grupka dzieci. Był tam Kacper i była Maja. Kacper i Maja byli przyjaciółmi. Kacper miał małe, kręcone włosy i śmieszny śmiech. Maja miała długie, jasne włosy i piękny uśmiech. Każdego dnia bawili się razem.
Pewnego dnia Kacper zobaczył na placu zabaw nową huśtawkę. "Chodź, Maja! Zobacz huśtawkę!" zawołał. Maja przyszła i powiedziała: "Huśtajmy się razem!". Bujali się wysoko, śmiejąc się głośno.
Potem Kacper znalazł piłkę. "Grajmy w piłkę, Maja!" zawołał. Maja przytaknęła: "Tak, zróbmy to!". Rzucali piłką do siebie, bawili się wesoło.
Nagle piłka potoczyła się daleko. Maja powiedziała smutno: "Och, nie mogę jej dosięgnąć." Kacper podszedł bliżej i powiedział: "Pomogę ci, Maja." Razem poszli po piłkę.
Kiedy ją znaleźli, Maja uśmiechnęła się i powiedziała: "Dziękuję, Kacper. Jesteś najlepszym przyjacielem!". Kacper uśmiechnął się szeroko: "Ty też, Maja. Zawsze ci pomogę."
Potem usiedli pod drzewem, jedli przekąski i rozmawiali. Byli bardzo zadowoleni. Wiedzieli, że przyjaźń jest ważna. Przyjaźń to pomaganie sobie i wspólna zabawa. Przyjaźń to bycie razem.
Kacper i Maja trzymali się za ręce, patrzyli na chmury i śmiali się. Byli szczęśliwi, bo mieli siebie nawzajem. Przyjaźń to skarb, który trzeba pielęgnować.
