Mały Jaś siedzi na łóżku. Obok niego leży jego piesek, Pufek. Jaś mówi:
– Dobranoc, Pufku!
Pufek nagle otwiera pyszczek i mówi:
– Ja nie chcę spać! Chcę tańczyć!
Jaś się śmieje:
– Pufku, pieski nie tańczą!
Pufek skacze na poduszkę i mówi:
– Tańczę, tańczę! Hop, hop!
Jaś klaszcze w rączki.
– Hop, hop, Pufku!
Pufek kręci się w kółko i mówi:
– Teraz chcę mleczko!
Jaś się dziwi:
– Pieski piją wodę!
Pufek mówi:
– Ale ja lubię mleczko!
Jaś idzie do kuchni, nalewa mleko do miseczki. Pufek patrzy i mówi:
– O nie! Chcę mleczko w kubeczku!
Jaś śmieje się głośno.
– Pufku, pieski nie piją z kubeczka!
Pufek robi śmieszną minę i mówi:
– Daj, proszę!
Jaś daje kubeczek.
Pufek wącha, chlap! Mleczko rozlane!
Jaś woła:
– Ojej, Pufku!
Pufek liże mleko z podłogi i mówi:
– To była zabawa!
Jaś ziewa.
– Pufku, śpimy teraz?
Pufek mówi:
– Tak, ale jutro znowu zatańczymy!
Jaś i Pufek przytulają się.
– Dobranoc, Pufku.
– Dobranoc, Jasiu.
Cicho. Ciepło. Śpią razem.