W małym miasteczku, gdzie słońce świeciło jasno, mieszkało trzech chłopców: Kuba, Adam i Jacek. Kuba miał niebieskie oczka i lubił bawić się w piasku. Adam miał zielone oczy i uwielbiał latać papierowymi samolotami. Jacek miał brązowe oczy i zawsze nosił czerwoną czapkę.
Pewnego dnia, chłopcy spotkali się na placu zabaw. Kuba budował zamek z piasku. "Patrzcie, jaki piękny zamek!" - zawołał. Adam przyleciał z samolotem. "Ja też chcę bawić się w zamku!" - powiedział. Jacek przyszedł z uśmiechem. "Zróbmy zamek razem!" - zaproponował.
Chłopcy zaczęli budować. Kuba mówił, "Dodajmy więcej piasku!" Adam dodawał, "Zróbmy wieżę!" A Jacek krzyczał, "Daj mi czerwoną flagę na szczyt!" Wszyscy się śmiali i bawili.
Zamek z piasku rósł. Był wysoki i piękny. Nagle, przyszła wielka fala i zamek się przewrócił. Kuba był smutny. "Nasza budowla!" - powiedział. Adam i Jacek pocieszyli Kubę. "Zbudujemy lepszy!" - krzyknęli.
I tak, razem zaczęli budować nowy zamek. Pracowali razem i wspierali się. Wkrótce zamek był jeszcze piękniejszy. Chłopcy byli szczęśliwi, bo wiedzieli, że przyjaźń jest najważniejsza.
"Przyjaźń to skarb!" - powiedział Kuba. "Tak!" - odpowiedzieli Adam i Jacek, trzymając się za ręce. I tak chłopcy bawili się razem, ciesząc się każdym dniem.
